Category: Aktorzy / Actors


Choćbyś w piersi serce miał jak głaz,
jednak kiedyś przyjdzie taki czas,
że ci serce twe nagle dziwnie drgnie,
co to znaczy, każdy wie.
Nie wiesz wtedy: płakać, czy się śmiać,
chciałbyś cały świat w ramiona brać,
oczy twoje lśnią, bo masz właśnie to,
co miłością ludzie zwą.

Greta Garbo

Greta Garbo

Tylko z tobą i dla ciebie,
wciąż serce o tym śni.
Tylko z tobą i dla ciebie,
przez jasne życia dni.
Raj na ziemi, serce w niebie,
w tem szczęście musi być.
Tylko z tobą i dla ciebie żyć.

Greta Garbo

Greta Garbo

Po co serce jest, to każdy wie,
serce po to jest, by kochać się.
Oczy mówią: tak, serce drży jak ptak
i ze szczęścia słów ci brak.
Na co słowa, tu nie trzeba słów,
prosto i od razu wszystko mów.
Kochasz albo nie. Jeśli nie, to źle,
jeśli tak: wysłuchaj mnie.

Greta Garbo

Greta Garbo

Tylko z tobą i dla ciebie,
wciąż serce o tym śni.
Tylko z tobą i dla ciebie,
przez jasne życia dni.
Raj na ziemi, serce w niebie,
w tem szczęście musi być
Tylko z tobą i dla ciebie żyć.

Greta Garbo

Greta Garbo

Greta Garbo

Greta Garbo

  • Tekst piosenki pochodzi z tej strony
  • Pocztówki Verlag Ross z Gretą Garbo

Smutna historia gruzińskiego malarza, Niko Pirosmaniego i jego platonicznej miłości do francuskiej aktoreczki Małgorzaty, pokazuje nam,  jak często w brutalny sposób piękno i wrażliwość ludzkiego wnętrza rozbijają się o mur  brutalnej rzeczywistości. Z krótką historią malarza zetknęłam się nie tak dawno podczas lektury książki pt. „Georgialiki” Katarzyny Pakosińskiej. Wydawała się ona być tak czarująca, że niemal nieprawdopodobna. A jednak musi być jakieś ziarnko prawdy w tej opowieści, gdyż jak się okazuje, była ona w odmiennych wersjach przytaczana przez różnych autorów, co więcej stanowiła inspirację dla innych artystów (historię tę opowiada m.in. piosenka Ally Pugaczowej – Million alyh roz).

Taka wspaniała historia, pomyślałam sobie – los malarza jest oczywiście znany, a co z piękną Małgorzatą, czy istniała naprawdę ? Do dzisiaj udało mi się odszukac w sieci tylko trzy wizerunki tajemniczej damy – jeden to oczywiście portret namalowany przez samego Niko, potem, wizerunek na starej pocztówce z początku XX wieku (czy to jest Małgorzata na 100% – nie mam pewności, wreszcie, prawdopodobne zdjęcie Małgorzaty jako starszej pani, wykonane w latach 1960-tych w miejscu ekspozycji prac artysty.

Niko Pirosmani (fot. wikipedia.org)

Niko Pirosmani (fot. wikipedia.org)

Głównym bohaterem krótkiej legendy jest Niko Pirosmani  (1862-1918) – gruziński malarz – prymitywista, samouk, bez żadnego gruntownego wykształcenia w tym kierunku. Pirosmani był płodnym malarzem, stworzył wiele obrazów, z których spora ilość zaginęła. Życie spędził w ubóstwie, prowadząc tułaczy tryb życia i pracując z najtańszymi materiałami. Cóż, biografia jakich wiele, poza jednym elementem, o czym za chwilę.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bohaterką nr 2 jest dosyć tajemnicza postać francuskiej aktorki, Marguerite de Sevres, o której bliżej nic nie wiadomo.  Poniżej pocztówka francuska z ok. 1900 roku, przedstawiająca akotrkę „De Sevre”. Co do tego, że jest to ta sama Marguerite, nie ma pewności.

Marguerite de Sevres c. 1900

Marguerite de Sevres c. 1900 (źródło: ebay.it / ludizorey )

 

 

W maju 1909 roku, plakaty rozwieszone na ulicach Tbilisi ogłaszały przyjazd francuskiej trupy teatralnej Belle Vue. Afisze chwaliły szczególnie gwiazdę, wspaniałą Marguerite de Sèvres i jej dar jednoczesnego tańca i śpiewu. Pirosmani podobno spotkał aktorkę osobiście i tak był oczarowany jej urodą, że zakochał się w niej bez pamięci. Mając nadzieję, że zdobędzie jej względy, sprzedał swój dom i obrazy, aby jej ofiarować morze kwiatów, które podobno gwiazda uwielbiała. Jak pomyślał, tak zrobił – wkrótce całe podwórze pod oknami artystki usłane było „milionem róż”. Marguerite na pewno było niezwykle przyjemnie z tego powodu, jednak ona wolała skierować swoją uwagę ku bogatemu oficerowi gruzińskiemu, z którym zniknęła wkrótce potem. Dla Pirosmaniego był to koniec miłości i początek życia  w ubóstwie.

Jeden z wielbicieli talentu Pirosmaniego, K. Zdanevich opisał zdarzenie w swojej książce w następujący sposób: ” Niko nie znał miłości, zanim spotkał piosenkarkę-tancerkę w Cafe Shaitan.  W Ogrodzie Mushtaid, na oświetlonej scenie, przy akompaniamencie mazurka, piękna madam Margarita pojawiła się przed zachwyconą publicznością, tańcząc i śpiewając urocze, wesołe piosenki paryskie. Niko nie mógł oderwać wzroku, był oczarowany”.

Szczęście malarza nie miało granic, wszystko co zaoszczędził w życiu, wydał na nią. Niestety nie był bogatym baronem ani księciem.

Jakaż piękna historia, prawda ? Trudno nam dzisiaj uwierzyć, że ktoś, a szczególnie ubogi malarz, byłby zdolny do takiego gestu. A może to właśnie wrażliwi artyści i ludzie o bogatym wnętrzu,  dla których nie tylko pieniądze się w życiu liczą, są gotowi do podobnych odruchów ?

Opowieść zaczęła się romantycznie i poetycznie, a skończyła, niestety prozaicznie.

Na pamiątkę tamtych zdarzeń pozostał artyście tylko obraz Margerity, który sam namalował.

 

Niko Pirosmani, Aktorka Margarita

Niko Pirosmani, Aktorka Margarita, 1909

Czy Marguerite naprawdę istniała ? W 1968 roku odbyła się w Paryżu wystawa prac nie żyjącego już od pół wieku Pirosmaniego. Podobno przed obrazem aktorki przez długi czas przebywała starsza kobieta. Podobno była to właśnie Marguerite de Sevres.

Poniżej Marguerite ujęta na zdjęciu, stojąc przed obrazem artysty.

 

 

 

Ta historia była inspiracją utworu, który śpiewała Alla Pugachova Million alyh roz

Dawno, dawno temu żył sobie malarz
miał on domek i płótna
Lecz pokochał pewną aktorkę
która lubiła kwiaty.
Sprzedał więc swój dom,
sprzedał obrazy i swój schron.
A za wszystkie pieniądze kupił
całe morze kwiatów.

Milion, milion, milion purpurowych róż
przez okno, przez okno, przez okno widzisz ty.
kto zakochał, kto zakochał, kto zakochał się na zabój
swoje życie dla ciebie przemienił w kwiaty.

Rano staniesz koło swego okna
Może po prostu zwariowałaś?
To jest jak dalszy ciąg snu-
podwórko zalane kwiatami.
Ostudzi się jednak dusza
Cóż to za bogacz tak cuduje?
A pod oknem ledwo dyszy
biedny artysta malarz.

Milion, milion, milion purpurowych róż
przez okno, przez okno, przez okno widzisz ty.
kto zakochał, kto zakochał, kto zakochał się na zabój
swoje życie dla ciebie przemienił w kwiaty.

Spotkanie było krótkie
Nocą aktorka odjechała pociągiem,
lecz w jej życiu pozostała
szalona pieśń róż.
Wiele nieszczęść przeżył
ów artysta malarz,
lecz w jego życiu pozostało
ogromne morze kwiatów.

Milion, milion, milion purpurowych róż
przez okno, przez okno, przez okno widzisz ty.
kto zakochał, kto zakochał, kto zakochał się na zabój
swoje życie dla ciebie przemienił w kwiaty.

(tekst piosenki z portalu: https://www.justsomelyrics.com/1305133/alla-pugachova-million-red-roses-lyrics.html )

Więcej:

http://www.lecourrierderussie.com/2008/12/niko-pirosmani-barbouilleur-de-tbilissi/

http://www.kulturologia.ru/blogs/160815/25814/

http://www.pirosmani.org/pirosmani/#margarita

 

 

Piękna, przedwojenna piosenka w wykonaniu Janusza Popławskiego.

 

(…)

Tylko raz spotkasz kogoś,
tylko raz spojrzysz w twarz,
pójdziesz znów swoją drogą,
lecz już cierń w sercu masz.

(…)

Rotophot Stara pocztówka - pocałunek aniołów

Rotophot Stara pocztówka – pocałunek aniołów, c. 1910

(…)

Gdy miłość mocna,
krwią tętniąca,
złączy serca dwa.
W dwa serca wniesie
promień słońca,
obu szczęście dwa.

Jak trudno jest zapomnieć,
gdy ktoś ci szczęście skradł.
Jak smutno jest ogromnie
samotnie iść przez świat.

Lea Piron, stara pocztówka, atelier Nadar

Lea Piron, stara pocztówka, atelier Nadar

  • tekst piosenki z portalu tekstowo.pl
  • skany pocztówek z portalu delcampe.net

Autor tekstu: Jerzy Jurandot
Kompozytor: Henryk Wars
Rok powstania: 1935

Sprzedaż zakończona 9 lipca 2015 na portalu Ebay. Cena wywoławcza 7000 USD. Sprzedano za mniejszą kwotę, której wysokość nie została określona.

Marlene Dietrich i Greta Garbo - sprzedaż pocztówek na Ebay

Marlene Dietrich i Greta Garbo – sprzedaż pocztówek na Ebay

Marlene Dietrich i Greta Garbo - sprzedaż pocztówek na Ebay

Marlene Dietrich i Greta Garbo – sprzedaż pocztówek na Ebay

Christmas Greetings from the Blue Angel :

 

 

 

 

Kiedyś aktorki i tancerki miały pod górkę.  Nie było takich możliwości obróbki fotografii, jak dzisiaj, nie było photoshopa i zapewne  wsparcie charakteryzatorów czy specjalistów od wizerunku było mniejsze niż dzisiaj.
Tym bardziej na uwagę zasługują damy, które mimo wszystkich tych utrudnień, 100 lat temu  promieniały wdziękiem, hipnotyzując urodą spektatorów.
Na pewno do takich wspaniałych kobiet o wyjątkowej urodzie należała aktorka i śpiewaczka operowa Lina Cavalieri, której nazwisko pewnie większości dzisiaj niewiele mówi.  Na przełomie XIX  i XX wieku, gdy jej popularność zbiegła się w czasie  z boomem na pocztówki, stała się ona jedną z najchętniej przez wydawców przedstawianych na kartach pocztowych artystek .  Powód był oczywisty – uroda daleko wykraczająca poza talenty sceniczne.
Kiedy dzisiaj patrzę na te stare zdjęcia Cavalieri, nie mam żadnych wątpliwości, że nieoficjalny tytuł „najpiękniejszej kobiety świata”, który jej wtedy nadano, był zupełnie zasłużony.  Aktorka miała wielbicieli na całym świecie nie tylko w USA, na zachodzie Europy, ale również w Rosji, skąd także pochodzi wiele pięknych kart pocztowych z jej podobizną. Lina Cavalieri nie jest może tak żywa w świadomości współczesnych, jak np. Mata Hari, jednak pamięć o niej nie zaginęła, i mam nieskromne wrażenie, że część tego sukcesu należy przypisywać wspaniałym pocztówkom, które stały się ambasadorkami wdzięcznej Włoszki, a także obecnym kolekcjonerom, którzy chętnie wyrywają te skarby ze szponów zapomnienia. Ilość i zróżnicowanie materiału, jaki przetrwał do dzisiaj,  są przy tym tak znaczne, że pozwala to na wysnucie wniosku, że sceniczna popularność gwiazdy na tamte czasy musiała być ogromna, może nawet porównywalna z tą, jaką cieszą się obecnie Rihanna czy Beyonce. Pamiętajmy, że nie było radia i telewizji, a karty pocztowe były na tamte czasy doskonałym medium, powszechnie dostępnym, dzięki któremu, każdy, bez względu na stan majątkowy, mógł skosztować sztuki, piękna, poezji.
Sama nie będąc znawczynią historii teatru i opery, nazwisko Cavalieri poznałam właśnie dzięki starym pocztówkom. Te przedstawiające Linę są naprawdę fenomenalne, a sylwetka śpiewaczki zapada głęboko w pamięć.  Z jednej strony, na pewno, karty pocztowe z Liną, podobnie jak i innymi upstrzonymi niewiastami, tancerkami, aktorkami, w typowych dla swojej epoki kapeluszach, piórach i pozach, należy zaliczyć do cieszącego się niezbyt dużym poważaniem wśród niektórych zbieraczy „kiczu”. Z drugiej strony, kicz to też przecież piękno, łatwe do przełknięcia przez każdego, proste w odbiorze, zrozumiałe i wszechobecne. Osobiście preferuję piękny kicz od ambitnej brzydoty.
Wypada wspomnieć, że magnetyczna uroda Cavalieri stała się inspiracją Piero Fornasetti ‚ego do tworzenia przedmiotów z jej wizerunkiem.  Kiedy Piero natknął się na śliczną twarzyczkę Liny w jakimś starym XIX-wiecznym magazynie, postanowił wykorzystać jej wizerunek do swoich projektów. Zaczął więc tworzyć i jak sam to określił  „nie mógł już przestać”.  W ten sposób śpiewacza operowa na nowo stała muzą i  natchnieniem – motywem wciąż powracającym w twórczości artysty.  Samych wariacji, gdzie motywem przewodnim była śpiewaczka miało powstać ponad 350.
W poniższej galerii niektóre dokonania Piero Fornasettiego:
Fornasetti PlatesFornasetti T&V Platesfornasetti iiifornasettifornasetti face ATCs for swap bot-unavail.Fornasetti girls for losy
found recently some Fornasetti friends...Fornasetti designsFornasetti BadFORNASETTI PLATESFORNASETTI CREAM SUGARPiero Fornasetti
Piero Fornasetti

Piero Fornasetti Lina Cavalieri, a gallery on Flickr.

Artystka zginęła w trakcie bombardowania przez Aliantów w lutym 1944 roku w swoim domu na przedmieściach Florencji.

Lina Cavalieri - najpiękniejsza kobieta świata na dawnej pocztówce

Lina Cavalieri – najpiękniejsza kobieta świata na dawnej pocztówce

moja ulubiona pocztówka z Liną Cavalieri

moja ulubiona pocztówka z Liną Cavalieri

Lina Cavalieri, Thais - stara pocztówka

Lina Cavalieri, Thais – stara pocztówka

Lina Cavalieri - pocztówka z serii karty do gry

Lina Cavalieri – pocztówka z serii karty do gry

stara pocztówka rosyjska

stara pocztówka rosyjska

Pocztówka rosyjska - banknto 500 rubli z Liną Cavalieri

Pocztówka rosyjska – banknot 500 rubli z Liną Cavalieri

Lina Cavalieri - najpiękniejsza kobieta świata na dawnej pocztówce

Lina Cavalieri – najpiękniejsza kobieta świata na dawnej pocztówce

Poniżej galeria dawnych pocztówek przedstawiających piękną Cavalieri. Miłego Oglądania 🙂

Lina CavalieriLina CavalieriLina CavalieriLina CavalieriLina CavalieriLina Cavalieri
Lina CavalieriLina CavalieriLina CavalieriLina CavalieriLina CavalieriLina Cavalieri
Lina CavalieriLina CavalieriLina CavalieriLina Cavalieri

Vintage Postcards Lina Cavalieri Stare pocztówki, a gallery on Flickr.

Na dobry koniec posłuchajmy jeszcze uroczego głosu Liny, „Maria Marì” piosenka neapolitańska w wykonaniu artystki”

Jak wytłumaczyć komuś co czujesz, gdy patrzysz na kawałek papierka? Nie jakiś tam, ale „ten konkretny”, na który czekałeś latami. Temperatura niebezpiecznie wzrasta, krew się gotuje, puls szaleje, brakuje powietrza i ….nagle błogi spokój. Udało się – papierek kupiony  – jest twój.  Dzikie, nieszkodliwe szaleństwo – to zapewne coś więcej niż tylko wypełnianie luk w domowym albumie.

Marlena był osobowością magnetyczną, fascynującą i pozostała niezapomnianą do naszych czasów – nie każdej dawnej gwieździe się to udało.  Dlaczego właśnie ona? Cóż, jej uroda to pewnie kwestia gustu, a tutaj różne słyszałam opinie.  W początkowych latach swej kariery artystka nie zdawała się olśniewać reżyserów urodą – do dzisiaj można na ten temat przeczytać tu i ówdzie nieprzychylne artystce wypowiedzi z epoki; gdy w późniejszych latach wspominała tamte czasy, mówiła tak, jakby chciała o nich zapomnieć. Narzekała, że tamte pierwsze zdjęcia i filmy przedstawiały ją bardzo niekorzystnie,  skarżyła się na złe oświetlenie i inne detale.  Miała jednak wielkie zalety – piękne nogi, uwodzicielski głos i nieprzeciętny sposób bycia, który ją dopiero wyróżniał przy bliższym kontakcie. Nieoszlifowany diament, który wymagał pracy ? O tak, Josef von Sternberg poznał się na tym diamencie natychmiast i postanowił zaangażować do swojego nowego filmu „Błękitny Anioł”, który stał się przełomem w karierze drugorzędnej lub może nawet trzeciorzędnej berlińskiej aktorki. Po premierze „Błękitnego Anioła” w Berlinie w 1929 roku Marlena opuściła swoją ojczyznę. Kierunek Hollywood. Wtedy cały świat usłyszał jej nazwisko. Niemcy na 5 minut zyskały gwiazdę, odkrytą przez amerykańskiego reżysera, by ją zdążyć tylko obrzucić oklaskami i kwiatami,  a zaraz potem bezpowrotnie stracić. W stolicy światowego kina Miss Dietrich była pieczołowicie szlifowana przez nowego mentora, brała lekcje języka, zrzuciła trochę zbędnych kilogramów, dostała odpowiednią garderobę i nauczyła się, jak ważne jest w pracy filmowej światło. Tak ze skromnej aktoreczki powoli wyciosano wielką gwiazdę. Cała sztuka polega przecież na tym, żeby zatuszować niedostatki i wydobyć na powierzchnię te istotne cechy, które stanowią o naszych przewagach.

Prusaczka z krwi i kości, nauczona dyscypliny i wytrwałości, zadomowiła się w Ameryce, gdzie szokowała męskimi strojami, które zakładała i  romansami, w które się wdawała.  Marlena przyciągała jak magnes, także kobiety, co pewnie jest jedną z przyczyn, dla których pozostaje ikoną środowisk gejowskich, podobnie z resztą jak  Zarah Leander.   Oficjalnie wytworna, elegancka, jak wymagały tego okoliczności, a prywatnie prosta, lubiąca porządek gospodyni, z zamiłowaniem do prostych ludzi, nie znosząca pozerstwa i sztuczności, stroniąca od pustych, nic nie wnoszących wywiadów. Dzisiaj mało prawdopodobne, żeby Marlena dawała sobie co i rusz cykać fotki na ściankach czy robiła ustawki z tabloidami.  Najważniejsza rzecz, jakiej w życiu dokonała? – sama twierdziła, że była nią służba w czasie II wojny światowej, u boku Aliantów, przeciwko nazistowskim Niemcom. Przeciwko ojczyźnie.  Okres powojenny był wypełniony wewnętrzną walką ze swoimi uczuciami względem utraconego kraju. Po wojnie już nic nie było takie samo. Z Hitlerem odszedł raj, odszedł Berlin, jaki pamiętała, okres dzieciństwa i młodości pozostał jedynie w śpiewanych chropowatym głosem piosenkach. Później sama ułożyła wzruszający tekst   do muzyki Czesława Niemena „Mutter, Hast du mir vergeben” – „Matko, czy mi wybaczyłaś”.

Mutter, hast du mir vergeben? (Mamo, czy mi wybaczyłaś? )
Mutter, denkst du noch daran? (Mamo, myślisz jeszcze o mnie?)
Mutter, hast du mir vergeben, (Mamo, czy mi wybaczyłaś? )
was ich dir angetan? (co Tobie zrobiłam?)

(…)

Heimat, hast du mir vergeben? (Ojczyzno, czy mi wybaczyłaś?)
Heimat, denkst du noch daran? (Ojczyzno, czy jeszcze o tym myślisz?)
Heimat, hast du mir vergeben, (Ojczyzno, czy mi wybaczyłaś?)
was ich dir angetan? (co Tobie zrobiłam)

(…)

Ostatnie lata to czas goryczy i izolacji. Artystka schowała się na 12 lat w swoim paryskim mieszkaniu, którego prawie nie opuszczała. 12 lat samotności, wspomnień, zapisków, niezliczonych telefonów, listów, , tysiące autografów, dobrodusznie rozdanych fanom z całego świata.

„Co nam zostało z tamtych lat?”. Pocztówki, ale nie tylko. Marlena, jak każda gwiazda kina w tamtym okresie była wdzięcznym tematem kart pocztowych. Już wtedy kolekcjonerzy chętnie zbierali pocztówki z odtwórczynią drugoplanowej roli „Błękitnego Anioła”. Na uwagę zasługuje fakt, że pocztówki te często były nabywane tylko po to, żeby je wsadzić do czystego albumu, dzięki czemu obecnie znalezienie karty pocztowej w nienagannym stanie nie jest trudne.  Z drugiej strony, stan pocztówek z gwiazdami kina jest dla współczesnych zbieraczy bardzo ważny. Zawsze mi się chce trochę śmiać, jak pomyślę, że gdy Marlena występowała w Niemczech, gdzie produkowane były najpiękniejsze na świecie pocztówki, wypuszczono zaledwie kilka kart z jej podobizną. Dopiero gdy  wyjechała do Hollywood, najsłynniejszy, światowy wydawca fotograficznych pocztówek z gwiazdami kina zaczął wypuszczać całe serie poświęcone aktorce. A co w kwestii pocztówek w Ameryce? Ha, pustynia! Do dzisiaj udało mi się znaleźć w moim zbiorku jakieś b. słabej jakości egzemplarze „made in USA”. To jest właśnie cała ironia – Ameryka produkowała filmy oraz światowe gwiazdy, a Niemcy i reszta Europy pocztówki je przedstawiające.  Najpiękniejsze i najwyższej jakości karty pocztowe związane z kinem i artystami były wydawane przez ROSS VERLAG Strona poświęcona pocztówkom VERLAG ROSS i do dzisiaj stanowią one bardzo ważny element kolekcji osób, które skupiają swą uwagę na kinematografii i odtwórcach ról filmowych.  Jeżeli chodzi o kino to Ross Verlag jest zdecydowanie numerem 1 w tej materii.  Przemawiają za tym – nienaganne wykonanie oraz ilość „modeli”, że tak to określę. Samych pocztówek, nie licząc dużych kart z fotosami aktorki i małych zdjęć kolekcjonerskich, poświęcił Ross Marlenie  ponad 200 sztuk. Do tego należy dodać rozmaite edycje zagraniczne, jak np. pocztówki dla włoskiego wydawnictwa Ballerini & Fratini. Marlena nie była jednak najliczniej reprezentowaną artystką na pocztówkach tego wydawnictwa, w tym względzie przewyższała ją zdecydowanie Greta Garbo, której pocztówkowy dorobek na całym świecie jest doprawdy imponujący. Stare Pocztówki z Gretą Garbo – baza danych ze skanami i informacjami tutaj

Pierwsza pocztówka poświęcona Marlenie Dietrich przez wydawnictwo Ross Verlag wydana została na początku 1928 roku. Pocztówka kosztowała wówczas w sprzedaży detalicznej 0,15RM i jak nadmieniają autorzy niemieckiego katalogu pocztówek z Marleną Dietrich z 1998 roku, nie było to bez ryzyka dla wydawnictwa, gdyż artystka była wtedy mało znana, co mogło się skończyć małym popytem publiczności na jej zdjęcia, a co za tym idzie stratami finansowymi . Poniższa kartka została własnoręcznie wzbogacona przez aktorkę podpisem, pochodzącym z wczesnego okresu jej kariery.

Marlene Dietrich stara pocztówka

Pierwsza pocztówka z Marlene Dietrich, jaka została wydana prze Verlag Ross pod koniec lat 1920-tych.

Ostatnia pocztówka z wizerunkiem Marleny wydana została przez Ross Verlag latem 1940 roku. Jest to dosyć rzadki egzemplarz. Autorem zdjęcia jest sławny amerykański fotograf Clarence Sinclair  Bull. Pierwszą i ostatnią pocztówkę Ross’a dzieli odstęp 12 lat. Patrząc na obydwie pocztówki trudno się dziwić Marlenie, że pragnęła za wszelką cenę zatrzeć udokumentowaną pamięć o wczesnych latach swojej kariery. Będąc już wielką gwiazdą pracowała z najlepszymi fotografami, sławnymi projektantami kostiumów.  Z tej przyczyny uważam, że pocztówki, takie jak te z Marlene Dietrich to prawdziwe,  wielkie – małe dzieła sztuki.  Na zakup kolekcji oryginalnych fotografii z epoki takich artystów jak Sinclair Bull czy Eugene Robert Richee mało kto może sobie pozwolić, a jednak stare pocztówki bez straty dla jakości i portfela  pozwalają nam cieszenie tym autentycznym pięknem. Stare pocztówki filmowe to także historia kostiumów filmowych, historia mody i cały magiczny glamour.  W przypadku filmowej garderoby Marlene, należy wymienić przynajmniej jedno wielkie nazwisko, które poprzez swoje dzieła zostało uwiecznione na tych niezwykłych pocztówkach – Travis Banton – niezmordowany, płodny hollywoodzki projektant.

marlene dietrich on vintage postcards 5

Ostatnia pocztówka z Marlene, jaka została wydana przez legendarnego berlińskiego wydawcę – Verlag Ross.

Jedna z moich ulubionych pocztówek to włoska karta fotograficzna z domu wydawniczego Ballerni & Fratni.  Marlene Dietrich w podwójnej roli – złodziejki i hrabiny w filmie Desire; tutaj jest wygodnie rozłożona na okazałym szezlongu i nonszalancko trzyma papierosa. Za projekt kostiumów odpowiedzialny był Travis Banton.

marlene dietrich on vintage postcards 9

Piękna włoska pocztówka z połowy lat 1930-tych wydana przez Frattini & Ballerini we Florencji. Glamour w pełnej krasie. Zdjęcia do filmu „Desire”.

Niemcy byli moim zdaniem niedoścignionymi producentami pocztówek. Przed pierwszą wojną i także przed tą drugą.  Nie byli oni jednak w tym rzemiośle odosobnieni na mapie Europy. Doskonałe pocztówki filmowe produkował także brytyjski Picturegoer oraz holednerski Bonnist & Zonen.  Kartki tego ostatniego wydawnictwa są dosyć rzadkie, ale przeważnie dobrze zachowane i jeżeli już się gdzieś pojawiają, schodzą jak świeże bułeczki. Wiele pięknych kart ukazało się we Włoszech i we Francji, sporą ilością pocztówek filmowych, o dziwo, może poszczycić się także Łotwa, jednak ich jakość już nie jest tak doskonała. W Polsce pocztówki z Marlene Dietrich produkowane były głównie w Krakowie przez wydawnictwo Polonia. Nie jest ich wiele, ale są i to się liczy.

Pocztówki filmowe były nastawione na opiewanie kolejnych sukcesów przedstawianych aktorów, ale zdarzają się też ciekawostki i rarytasy, jeżeli można użyć tego określenia. Do ciekawostek na pewno należą wszelkie nietypowe karty, jak np. ta belgijska dająca po chwili przypatrywania się efekt iluzji optycznej.  Podobne pocztówki poświęcono także innym artystkom, m.in. Grecie Garbo.

Marlene Dietrich,  La photo Mystérieuse, Patent Burtec, 19 rue Potagère, Belgium Bruxelles

Marlene Dietrich, La photo Mystérieuse, Patent Burtec, 19 rue Potagère, Belgium Bruxelles

Dla wytrwałych zbieraczy ogromną nagrodą jest także zdobycie pocztówek – karykatur lub takich,

gdzie nazwisko aktora nie jest wymienione (np. gdy jest to zdjęcie z wczesnego okresu kariery jako modelki i przykładowo  zostało użyte na pocztówkach okolicznościowych dla ozdoby) lub też jest trudno zauważalne.  Trik polega na tym, że sprzedający często nie zagłębiają się w detale i jeżeli nie nadadzą swojemu przedmiotowi odpowiednich słów kluczowych, znalezienie  go przez poszukujących zbieraczy jest bardzo trudne. Do ciekawostek należą również pocztówki wyprodukowane przez samego artystę. Są to oczywiście powszechnie niegdyś dostępne w fotograficznych atelier zdjęcia odpowiedniego formatu z pocztówkową liniaturą na rewersie. Przeważnie były one zamawiane w niewielkiej liczbie sztuk, na prywatne potrzeby, do wysłania znajomym lub rodzinie.  Są to bardzo osobiste pocztówki.  Poniżej jedna z takich kartek, na której widnieje fotografia młodej, 18-letniej Marleny z jej podpisem. Zdjęcie wysłane zostało do jej ówczesnej sympatii, a ona sama nie przypomina w niczym przyszłej hollywoodzkiej gwiazdy.

Pierwsza znana mi pocztówka z Marlene Dietrich. Przyszła aktorka w wieku 18 lat, gdy świat jeszcze o niej nie słyszał.

Pierwsza znana mi pocztówka z Marlene Dietrich. Przyszła aktorka w wieku 18 lat, gdy świat jeszcze o niej nie słyszał.

Marlene Dietrich ma wiernych wielbicieli na całym świecie. Najpiękniejszych kolekcji z przedstawiającymi ją pocztówkami można się spodziewać w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Holandii, Wielkiej Brytanii, USA. Katalog pocztówek z Marleną nie jest zamknięty, nie wiadomo ile dokładnie ich powstało, choćbyś objeździł świat i odwiedzał regularnie giełdy i aukcje, zawsze pojawi się coś nowego.  Pocztówki z wizerunkiem Marleny Dietrich należą do droższych – karty wydane przez Ross Verlag przeważnie można nabyć w cenie do 10 EUR / sztukę.  Rzadsze egzemplarze lub te w wyjątkowo dobrym stanie kosztują więcej.  Zakładając, że mówimy o o zwykłych kartach (bez np. autografów lub innych wartości dodanych) pocztówki z Miss Dietrich nie zwykły przekraczać 50 EUR, chociaż w ekstremalnych, odosobnionych przypadkach kupujący mogą dać więcej za brakujące do kolekcji egzemplarze. Najdroższa pocztówka jaką spotkałam na aukcji została nabyta przez szczęśliwego zbieracza za ok. 150 USD.

Jedną z niemiłych niespodzianek była dla mnie w roku ubiegłym aukcja tej pocztówki, którą ku mojemu zaskoczeniu sprzedano jakiemuś szczęśliwemu kolekcjonerowi za ….ponad 83 EUR.

Przedwojenna pocztówka z Marlene Dietrich, sprzedana za 83 EUR

Przedwojenna pocztówka z Marlene Dietrich, sprzedana za 83 EUR

Pech związany z tą brytyjską, kolorową pocztówką prześladuje mnie od samego początku. Kartę z serii „cameo series” widuję na aukcjach regularnie, a mimo to, za każdym razem udaje się ją nabyć komuś innemu za astronomiczne kwoty:). Poniższy egzemplarz sprzedano innemu szczęśliwcowi za 37 funtów na aukcji ebay.

Marlene Dietrich - 37 funtów brytyjskich

Marlene Dietrich – 37 funtów brytyjskich

Zasada, że pocztówka z aktorami musi być doskonałej jakości, nie zawsze jest respektowana. Poniższa pocztówka, mimo pewnych ubytków mechanicznych została sprzedana za 36,50 USD. Możliwe, że podziałała magia widniejącego na awersie „podpisu”, który jest nieoryginalnym autografem.

36,50 - Marlene Dietrich na starej karcie pocztowej.

36,50 – Marlene Dietrich na starej karcie pocztowej.

Rzadko spotykana, ale nadwyrężona niejednym zębem czasu pocztówka. Nabyta przez klienta z Niemiec za 20 EUR na aukcji w Hiszpanii.

Marlene Dietrich, 20 EUR

Marlene Dietrich, 20 EUR

Najdrożej , znana mi, zwykła  pocztówka z Marlene Dietrich, sprzedana za 156 USD. Pocztówka chyba wyprodukowana w Argentynie, nie jest dobrej jakości, jednak przedstawia rzedko spotykane na kartach pocztowych ujęcie artystki. Szczęśliwemu nabywcy wypada pogratulować.

156 USD / pocztówka z Marlene Dietrich

156 USD / pocztówka z Marlene Dietrich

Ciekawostką mogą się okazać także niektóre pocztówki o mieszanej tematyce, reprezentujące różne motywy, będące obiektem pożądania kolekcjonerów o odmiennych zainteresowaniach. Do takich kart należy najdroższa, współczesna (lub pół-współczesna) pocztówka z Marlene Dietrich, wydana  w latach 1950-tych z okazji jej występów w obecnie już nieczynnym Hotelu Sahara w Las Vegas.  Pocztówka ta pojawia się czasem na aukcjach, ale za każdym razem osiąga dosyć wysokie ceny. Rywalizują o nią zarówno kolekcjonerzy Marleny Dietrich, jak i osoby zbierające tematykę „kasyna”, „hotele”  oraz „Las Vegas”.  Poniższy egzemplarz w stanie dobrym sprzedano jakiemuś szczęśliwcowi za 101 USD.

101 USD - Marlene Dietrich w Sahara Hotel w Las Vegas.

101 USD – Marlene Dietrich w Sahara Hotel w Las Vegas.

Takich przykładów można mnożyć bez końca. Są to wyjątki od reguły, o czym wie każdy, kto cokolwiek zbiera. Najbardziej ekscytujące są poszukiwania, nawet te trwające latami. Chodzi przecież o to, żeby gonić króliczka, prawda? Dlatego każdy „myśliwy” powinien tak polować,  żeby nie „ubić” wszystkiej zwierzyny. Bo gdzie kończy się zwierzyna, tam kończy się zabawa.

Poniżej mała galeria pocztówek z Marlene Dietrich.

oraz nieco bardziej rozbudowana, acz niekompletna…Galeria pocztówek z Marlene Dietrich

Na koniec wypada wspomnieć, że Marlena również zbierała pocztówki z aktorkami. No może nie pocztówki jako takie, ale zdjęcia z wizerunkiem swojej niegdyś ulubionej aktorki, którą była mało już dzisiaj znana gwiazda niemieckiego kina niemego Henny Porten.  Marlena była tak zafascynowana ( a nawet, nie bojąc się użyć słowa „zakochana”) swoją idolką, że nosiła jej kwiaty do garderoby po przedstawieniach i chodziła pod jej dom.

Macie gdzieś w albumach jakieś stare pocztówki z tą piękną, czarnoskórą artystką? Jeżeli tak, to wspaniale, bo kartki z Josephine są rzadkie i poszukiwane przez zbieraczy na całym świecie.  Przeciętne pocztówki  z jej podobizną można nabyć na ebay w cenie kilkadziesiąt USD / sztukę, przy czym często ceny przekraczają 100 dolarów; tym samym zaliczyłabym je do najdroższych kartek „gwiazdorskich/kinowych”.  Pani Baker przyszła na świat w  USA, ale swoje największe sukcesy odnosiła w Europie, gdzie przed II wojną światową wyprodukowano   najpiękniejsze pocztówki z jej wizerunkiem.  Na wielu z nich widniała półnago.  Zmysłowa tancerka była pierwszą czarnoskórą gwiazdą światowego formatu i do dnia dzisiejszego ma ogromne rzesze wielbicieli, którzy chętnie gromadzą pamiątki z nią związane.

Pocztówki z Josephine Baker mogą być interesujące dla osób, którym bliska jest tematyka gwiazd kina i estrady,  a także zbieraczy tematyki „black americana”.  W przypadku pocztówek z Josephine niezwykle ważna jest jakość kartki – kolekcjonerzy zdecydowanie wolą zapłacić znacznie więcej za wypieszczony egzemplarz bez skazy, niż 10 EUR za sztukę z wytartymi rogami czy gryzmołami na rewersie.

Josephine Baker, stara pocztówka przedwojenna

Josephine Baker, stara pocztówka przedwojenna

Josephine Baker, stara pocztówka przedwojenna

Josephine Baker, stara pocztówka przedwojenna

stara pocztówka Vintage Postcard Josephine Baker _  (3)

Josephine Baker, stara pocztówka przedwojenna

Josephine Baker, stara pocztówka przedwojenna

Josephine Baker, stara pocztówka przedwojenna

Josephine Baker, stara pocztówka przedwojenna

Josephine Baker, stara pocztówka przedwojenna

Josephine Baker, stara pocztówka przedwojenna

Josephine Baker i jej bananowy taniec, Folies Bergère – Paryż, 1927

Wszystkim życzę Wspaniałego Dania !

 

Poniżej 2 stare pocztówki niemieckie do filmu z Marlene Dietrich & Harry Liedtke   „Ich küsse Ihre Hand, Madame” ….

Całuję Twoją dłoń Madame i marzę, żeby to były jej usta ….

Marlene Dietrich & Harry Liedtke w filmie "Ich küsse Ihre Hand, Madame"

Marlene Dietrich & Harry Liedtke w filmie „Ich küsse Ihre Hand, Madame”

Marlene Dietrich & Harry Liedtke w filmie "Ich küsse Ihre Hand, Madame"

Marlene Dietrich & Harry Liedtke w filmie „Ich küsse Ihre Hand, Madame”

Wesołych Świąt – Frohe Weihnachten – God Jul – Joyeux Noël  – Buon Natale

Na te Święta postanowiłam przygotować upgrade jednej z ładniejszych pocztówek z Marlene Dietrich 🙂 Miss Dietrich otrzymała mikołajkową czapkę + życzenia świąteczne na dole. Ruchomy  Śnieg jest dziełem znajomego Googla 🙂 Podoba się ulepszenie ?

Marlene Dietrich, modified Ross Verlag Postcard + later Google improved  - ( snow added )

Marlene Dietrich, modified Ross Verlag Postcard + later Google improved – ( snow added )

Tutaj „Cicha Noc” po Niemiecku, w wykonaniu Marleny Dietrich – uwielbiam ….

 

Christmas Illuminations Warsaw decorated for Christmas - Świąteczne dekoracje Warszawy _ 2013 _ 131-TWINKLE

Zapraszam do korzystania z w/w „prac” 🙂 Będzie mi miło, jeżeli się podoba ……