Archive for Luty, 2016


  • Pas-de-Calais
  • Wydanie: 2001, Francja
  • Projekt i ryt: Claude Jumelet
Pas-de-Calais, 2001

Pas-de-Calais

znaczek z bieżącej korespondencji.

d

Znaczki Kanada lotwa 215

d

Louise de Schrijver , pocałunek, (Le Baiser ), stara pocztówka rosyjska c. 1916

Louis de Schrijver , pocałunek, (Le Baiser ), stara pocztówka rosyjska c. 1916

rewers Louise de Schrijver , pocałunek, (Le Baiser ), stara pocztówka rosyjska c. 1916

rewers Louise de Schrijver , pocałunek, (Le Baiser ), stara pocztówka rosyjska c. 1916

  • Louis de Schrijver,
  • Pocałunek (Le Biser)
  • Wydanie „Richard” Piotrogród (St. Petersburg), 1916

m

Gustave Courbet Le Sommeil Deux Amies Parsse et luxure (3)

Gustave Courbet Le Sommeil, 1866 (Deux Amies Parsse et luxure )

  • Gustave Courbet,
  • Le Sommeil, 1866
  • A. Noyer Editions, Paris (c. 1940-1950)

 

Inna wersja tej samej pocztówki, wydanie jako Lyna Paris

Gustave Courbet Le sommeil Petit Palais Paris Lyna Paris

Gustave Courbet Le sommeil Petit Palais Paris Lyna Paris

rewers Gustave Courbet Le sommeil Petit Palais Paris Lyna Paris

rewers Gustave Courbet Le sommeil Petit Palais Paris Lyna Paris

 

  • Gustave Courbet,
  • Le Sommeil, 1866
  • Lyna Editions, Paris (c. 1940-1950)

d

Jean Coraboeuf - Abandon (Porzucenie), A. Noyer Paris,

Jean Coraboeuf – Abandon (Porzucenie), A. Noyer Paris,

a

rewers Jean Coraboeuf - Abandon (Porzucenie), A. Noyer Paris,

rewers Jean Coraboeuf – Abandon (Porzucenie), A. Noyer Paris,

  • Jean Coraboeuf
  • Abandon (Porzucenie) (Salon 1911)
  • Wydanie: A. Noyer Paris,

 

Francois Boucher - Jupiter and Callisto, 1744 (pocztówka radziecka z 1981 roku)

Francois Boucher – Jupiter and Callisto, 1744 (pocztówka radziecka z 1981 roku)

rewers Francois Boucher - Jupiter and Callisto, 1744 (pocztówka radziecka z 1981 roku)

rewers Francois Boucher – Jupiter and Callisto, 1744 (pocztówka radziecka z 1981 roku)

  • Francois Boucher
  • Jupiter and Callisto, 1744, The Pushkin Museum of Fine Arts, Moscow
  • Olej na płótnie
  • Pocztówka z 1981 roku, ZSRR (Aurora Art Publishers)

 

Wybrane pocztówki w wysokiej rozdzielczości:

Louis Schrijver, Le baiser TUTAJ

Francois Boucher, Jupiter and Callisto TUTAJ

Gustave Courbet, Le Sommeil TUTAJ

Gustave Courbet, Le Sommeil (Lyna Paris) TUTAJ

Jean Coraboeuf, Abandon TUTAJ

s

Znaczki Kanada lotwa 218 Znaczki Kanada lotwa 217 Znaczki Kanada lotwa 216

W roku 1982 wydana została przez Szwedzką Pocztę niezwykle urzekająca dla mnie seria znaczków, poświęcona wspaniałemu artyście – Johnowi Bauerowi, którego ulubionym motywem twórczości były baśniowe stworki – sympatyczne trolle i gnomy. Seria tym bardziej ciekawa, szczególnie dla polskiego zbieracza, że stworzona przy udziale mistrza grawerstwa z Polski – Czesława Słani.

John Bauer, Mama Troll, 1982

John Bauer, Mama Troll, 1982

John Bauer, Czesław Słania, Rycerz na koniu, 1982

John Bauer, Czesław Słania, Rycerz na koniu, 1982

John Bauer, Łoś, M. Franzen, 1982

John Bauer, Łoś, M. Franzen, 1982

John Bauer, Księżniczka z Bagien, M. Franzen, 1982

John Bauer, Księżniczka z Bagien, M. Franzen, 1982

Poniżej mini książeczka – w takiej formie można było kupić 4 piękne znaczki z serii „John Bauer”.

John Bauer, Czesław Słania, M. Franzen, mini książeczka ze znaczkami, 1982

John Bauer, Czesław Słania, M. Franzen, mini książeczka ze znaczkami, 1982

John Bauer, Czesław Słania, M. Franzen, mini książeczka ze znaczkami, 1982

John Bauer, Czesław Słania, M. Franzen, mini książeczka ze znaczkami, 1982

John Bauer, Czesław Słania, M. Franzen, mini książeczka ze znaczkami, 1982

John Bauer, Czesław Słania, M. Franzen, mini książeczka ze znaczkami, 1982

Karty Maksimum

John Bauer Karta Maksimum, M. Franzen, Łoś, 1982

John Bauer Karta Maksimum, M. Franzen, Łoś, 1982

Znaczek „Teraz nastał nocny zmierzch” z książeczki poświęconej pamięci Johna Bauera. Dzień wydania: 16 lutego 1982.

John Bauer Karta Maksimum, M. Franzen, Łoś, 1982

John Bauer Karta Maksimum, M. Franzen, Łoś, 1982

John Bauer, Karta Maksimum, M.Franzen, Księżniczka z Bagien, 1982

John Bauer, Karta Maksimum, M.Franzen, Księżniczka z Bagien, 1982

Znaczek „Bagienna księżniczka” z książeczki poświęconej pamięci Johna Bauera. Dzień wydania: 16 lutego 1982.

John Bauer, Karta Maksimum, M.Franzen, Księżniczka z Bagien, 1982

John Bauer, Karta Maksimum, M.Franzen, Księżniczka z Bagien, 1982

John Bauer Karta Maksimum 201

Znaczek „Co za mizerna blada twarz, rzekła Mama-Troll” z książeczki poświęconej pamięci Johna Bauera. Dzień wydania: 16 lutego 1982.

John Bauer Karta Maksimum, Mama Troll, Czesław Słania, 1982

John Bauer Karta Maksimum, Mama Troll, Czesław Słania, 1982

John Bauer Karta Maksimum, Jeździec na Koniu, Czesław Słania, 1982

John Bauer Karta Maksimum, Jeździec na Koniu, Czesław Słania, 1982

 

Znaczek „Rycerz na koniu” z książeczki poświęconej pamięci Johna Bauera. Dzień wydania: 16 lutego 1982.

John Bauer Karta Maksimum, Jeździec na Koniu, Czesław Słania, 1982

John Bauer Karta Maksimum, Jeździec na Koniu, Czesław Słania, 1982

Szwedzka Poczta – Departament Znaczków i Filatelistyki S-10502 Stockholm

John Bauer

John Bauer (1882-1918) dla pokoleń dzieci i dorosłych był czołowym artystą odwzorowującym trolle i księżniczki; twórca dysponował nieprzebranym zasobem najbardziej fantastycznych, baśniowych kreatur, które zarówno przerażają, jak i radują, ale zawsze też pobudzają wyobraźnię dzieci, które mają kontakt z tym bajkowym światem.

Jako zaledwie 16-letni chłopiec, John Bauer aplikował do Królewskiej Szwedzkiej Akademii Sztuk Pięknych, ale z uwagi na swój młody wiek musiał odczekać kilka lat. Podczas swoich lat akademickich wpływ na niego mieli m.in. Zorn oraz Carl Larsson. Po studenckich wizytach w Niemczech i we Włoszech osiągnął dojrzałość artystyczną. Jego baśniowe ilustracje stały się bardziej osobiste a w „Z Gnomami i Trollami” z roku 1907 jego wyobraźnia i kreatywność rozwinęły się jeszcze bardziej.

Jego subtelne i bardzo drobne stworzenia wynurzają się z osobistego świata, a on sam często identyfikował się z tymi ponurymi ale dobrotliwymi trollami. Ilustracje „Z Gnomami i Trollami” były inspirowane wielkimi lasami na południu Szwecji oraz szwedzkim folklorem, ale także romantyzmem sztuki niemieckiej przełomu stuleci, jak również, w nie mniejszym stopniu, włoską sztuką XV wieku, ze jej pięknem linii i łagodnością. Bauer malował także pejzaże oraz portrety oraz przygotowywał monumentalne prace na potrzeby dekoracji teatralnych.

Znaczki zostały wygrawerowane przez Majvor’a Franzen’a i Czesława Słanię. Wydane zostały w książeczkach i wydrukowane drukiem wklęsłym w Szwedzkiej Wytwórni Znaczków Pocztowych.

(swobodne tłumaczenie informacji znajdującej się na ulotce informacyjnej Szwedzkiej Poczty )

 

John Bauer, 1982

John Bauer, 1982

John Bauer, 1982

John Bauer, 1982

John Bauer, 1982

John Bauer, 1982, FDC

 

Linki:

Znaczki John Bauer w wysokiej rozdzielczości , 1982 do pobrania tutaj

Choćbyś w piersi serce miał jak głaz,
jednak kiedyś przyjdzie taki czas,
że ci serce twe nagle dziwnie drgnie,
co to znaczy, każdy wie.
Nie wiesz wtedy: płakać, czy się śmiać,
chciałbyś cały świat w ramiona brać,
oczy twoje lśnią, bo masz właśnie to,
co miłością ludzie zwą.

Greta Garbo

Greta Garbo

Tylko z tobą i dla ciebie,
wciąż serce o tym śni.
Tylko z tobą i dla ciebie,
przez jasne życia dni.
Raj na ziemi, serce w niebie,
w tem szczęście musi być.
Tylko z tobą i dla ciebie żyć.

Greta Garbo

Greta Garbo

Po co serce jest, to każdy wie,
serce po to jest, by kochać się.
Oczy mówią: tak, serce drży jak ptak
i ze szczęścia słów ci brak.
Na co słowa, tu nie trzeba słów,
prosto i od razu wszystko mów.
Kochasz albo nie. Jeśli nie, to źle,
jeśli tak: wysłuchaj mnie.

Greta Garbo

Greta Garbo

Tylko z tobą i dla ciebie,
wciąż serce o tym śni.
Tylko z tobą i dla ciebie,
przez jasne życia dni.
Raj na ziemi, serce w niebie,
w tem szczęście musi być
Tylko z tobą i dla ciebie żyć.

Greta Garbo

Greta Garbo

Greta Garbo

Greta Garbo

  • Tekst piosenki pochodzi z tej strony
  • Pocztówki Verlag Ross z Gretą Garbo

Diana powracająca z polowania.

karta maksimum - Diane au retour de la chasse Francois Boucher Carte Maximum Musee Cognac-Jay Paris, Editions CEF-2, Rue de hotel de postes Nice (2)

karta maksimum – Diane au retour de la chasse Francois Boucher Carte Maximum Musee Cognac-Jay Paris, Editions CEF-2, Rue de hotel de postes Nice (2)

znaczek Diane au retour de la chasse Francois Boucher Carte Maximum Musee Cognac-Jay Paris, Editions CEF-2, Rue de hotel de postes Nice (3)

znaczek Diane au retour de la chasse Francois Boucher Carte Maximum Musee Cognac-Jay Paris, Editions CEF-2, Rue de hotel de postes Nice (3)

Diane au retour de la chasse Francois Boucher Carte Maximum Musee Cognac-Jay Paris, Editions CEF-2, Rue de hotel de postes Nice

Diane au retour de la chasse Francois Boucher Carte Maximum Musee Cognac-Jay Paris, Editions CEF-2, Rue de hotel de postes Nice

 

Karta maksimum w lepszej jakości do pobrania TUTAJ

Smutna historia gruzińskiego malarza, Niko Pirosmaniego i jego platonicznej miłości do francuskiej aktoreczki Małgorzaty, pokazuje nam,  jak często w brutalny sposób piękno i wrażliwość ludzkiego wnętrza rozbijają się o mur  brutalnej rzeczywistości. Z krótką historią malarza zetknęłam się nie tak dawno podczas lektury książki pt. „Georgialiki” Katarzyny Pakosińskiej. Wydawała się ona być tak czarująca, że niemal nieprawdopodobna. A jednak musi być jakieś ziarnko prawdy w tej opowieści, gdyż jak się okazuje, była ona w odmiennych wersjach przytaczana przez różnych autorów, co więcej stanowiła inspirację dla innych artystów (historię tę opowiada m.in. piosenka Ally Pugaczowej – Million alyh roz).

Taka wspaniała historia, pomyślałam sobie – los malarza jest oczywiście znany, a co z piękną Małgorzatą, czy istniała naprawdę ? Do dzisiaj udało mi się odszukac w sieci tylko trzy wizerunki tajemniczej damy – jeden to oczywiście portret namalowany przez samego Niko, potem, wizerunek na starej pocztówce z początku XX wieku (czy to jest Małgorzata na 100% – nie mam pewności, wreszcie, prawdopodobne zdjęcie Małgorzaty jako starszej pani, wykonane w latach 1960-tych w miejscu ekspozycji prac artysty.

Niko Pirosmani (fot. wikipedia.org)

Niko Pirosmani (fot. wikipedia.org)

Głównym bohaterem krótkiej legendy jest Niko Pirosmani  (1862-1918) – gruziński malarz – prymitywista, samouk, bez żadnego gruntownego wykształcenia w tym kierunku. Pirosmani był płodnym malarzem, stworzył wiele obrazów, z których spora ilość zaginęła. Życie spędził w ubóstwie, prowadząc tułaczy tryb życia i pracując z najtańszymi materiałami. Cóż, biografia jakich wiele, poza jednym elementem, o czym za chwilę.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bohaterką nr 2 jest dosyć tajemnicza postać francuskiej aktorki, Marguerite de Sevres, o której bliżej nic nie wiadomo.  Poniżej pocztówka francuska z ok. 1900 roku, przedstawiająca akotrkę „De Sevre”. Co do tego, że jest to ta sama Marguerite, nie ma pewności.

Marguerite de Sevres c. 1900

Marguerite de Sevres c. 1900 (źródło: ebay.it / ludizorey )

 

 

W maju 1909 roku, plakaty rozwieszone na ulicach Tbilisi ogłaszały przyjazd francuskiej trupy teatralnej Belle Vue. Afisze chwaliły szczególnie gwiazdę, wspaniałą Marguerite de Sèvres i jej dar jednoczesnego tańca i śpiewu. Pirosmani podobno spotkał aktorkę osobiście i tak był oczarowany jej urodą, że zakochał się w niej bez pamięci. Mając nadzieję, że zdobędzie jej względy, sprzedał swój dom i obrazy, aby jej ofiarować morze kwiatów, które podobno gwiazda uwielbiała. Jak pomyślał, tak zrobił – wkrótce całe podwórze pod oknami artystki usłane było „milionem róż”. Marguerite na pewno było niezwykle przyjemnie z tego powodu, jednak ona wolała skierować swoją uwagę ku bogatemu oficerowi gruzińskiemu, z którym zniknęła wkrótce potem. Dla Pirosmaniego był to koniec miłości i początek życia  w ubóstwie.

Jeden z wielbicieli talentu Pirosmaniego, K. Zdanevich opisał zdarzenie w swojej książce w następujący sposób: ” Niko nie znał miłości, zanim spotkał piosenkarkę-tancerkę w Cafe Shaitan.  W Ogrodzie Mushtaid, na oświetlonej scenie, przy akompaniamencie mazurka, piękna madam Margarita pojawiła się przed zachwyconą publicznością, tańcząc i śpiewając urocze, wesołe piosenki paryskie. Niko nie mógł oderwać wzroku, był oczarowany”.

Szczęście malarza nie miało granic, wszystko co zaoszczędził w życiu, wydał na nią. Niestety nie był bogatym baronem ani księciem.

Jakaż piękna historia, prawda ? Trudno nam dzisiaj uwierzyć, że ktoś, a szczególnie ubogi malarz, byłby zdolny do takiego gestu. A może to właśnie wrażliwi artyści i ludzie o bogatym wnętrzu,  dla których nie tylko pieniądze się w życiu liczą, są gotowi do podobnych odruchów ?

Opowieść zaczęła się romantycznie i poetycznie, a skończyła, niestety prozaicznie.

Na pamiątkę tamtych zdarzeń pozostał artyście tylko obraz Margerity, który sam namalował.

 

Niko Pirosmani, Aktorka Margarita

Niko Pirosmani, Aktorka Margarita, 1909

Czy Marguerite naprawdę istniała ? W 1968 roku odbyła się w Paryżu wystawa prac nie żyjącego już od pół wieku Pirosmaniego. Podobno przed obrazem aktorki przez długi czas przebywała starsza kobieta. Podobno była to właśnie Marguerite de Sevres.

Poniżej Marguerite ujęta na zdjęciu, stojąc przed obrazem artysty.

 

 

 

Ta historia była inspiracją utworu, który śpiewała Alla Pugachova Million alyh roz

Dawno, dawno temu żył sobie malarz
miał on domek i płótna
Lecz pokochał pewną aktorkę
która lubiła kwiaty.
Sprzedał więc swój dom,
sprzedał obrazy i swój schron.
A za wszystkie pieniądze kupił
całe morze kwiatów.

Milion, milion, milion purpurowych róż
przez okno, przez okno, przez okno widzisz ty.
kto zakochał, kto zakochał, kto zakochał się na zabój
swoje życie dla ciebie przemienił w kwiaty.

Rano staniesz koło swego okna
Może po prostu zwariowałaś?
To jest jak dalszy ciąg snu-
podwórko zalane kwiatami.
Ostudzi się jednak dusza
Cóż to za bogacz tak cuduje?
A pod oknem ledwo dyszy
biedny artysta malarz.

Milion, milion, milion purpurowych róż
przez okno, przez okno, przez okno widzisz ty.
kto zakochał, kto zakochał, kto zakochał się na zabój
swoje życie dla ciebie przemienił w kwiaty.

Spotkanie było krótkie
Nocą aktorka odjechała pociągiem,
lecz w jej życiu pozostała
szalona pieśń róż.
Wiele nieszczęść przeżył
ów artysta malarz,
lecz w jego życiu pozostało
ogromne morze kwiatów.

Milion, milion, milion purpurowych róż
przez okno, przez okno, przez okno widzisz ty.
kto zakochał, kto zakochał, kto zakochał się na zabój
swoje życie dla ciebie przemienił w kwiaty.

(tekst piosenki z portalu: https://www.justsomelyrics.com/1305133/alla-pugachova-million-red-roses-lyrics.html )

Więcej:

http://www.lecourrierderussie.com/2008/12/niko-pirosmani-barbouilleur-de-tbilissi/

http://www.kulturologia.ru/blogs/160815/25814/

http://www.pirosmani.org/pirosmani/#margarita