Archive for Listopad, 2015


Dwie stare pocztówki przedstawiające górskie widoki. Te i wiele innych, podobnych pocztówek wydanych w Szwajcarii to reprodukcje klimatycznych akwarel S. Bonelli, charakteryzujących się swobodnym stylem oddającym atmosferę sielanki, panującą w Alpach. Tam nawet rozpadająca się, stara chatka wygląda pięknie ! Barwy są ciepłe, słoneczne, rozmyte w wodzie, niebo jest błękitne a chmury, jeżeli już się pojawiają, nigdy nie są groźne. Wieczna wiosna, wieczna idylla. Pocztówki pochodzą najprawdopodobniej z okresu 1940-1960. Wśród pocztówek z reprodukcjami S. Bonelli są także prace przedstawiające martwą naturę lub kwiaty na tle alpejskich widoków.

Pocztówki są starannie wydane, dzięki temu oraz pięknie odwzorowanym kolorom można je śmiało oprawić i powiesić na ścianę.

  1. rozpadająca się chatka w Alpach, widok w stronę Mont Cervin ( Matterhorn /wł. Monte Cervino / fr. Mont Cervin; 4478 m n.p.m.)
Stare pocztówki 213

S.Bonelli, poczówka ze Szwajcarii

2. La grande muraille, widok z Valtournanche

Stare pocztówki 214

S.Bonelli, poczówka ze Szwajcarii

Stare pocztówki 217 Stare pocztówki 218

Reklamy

Zawsze lubiłam znaczki francuskie, bo przeważnie były kolorowe, wypełnione sztuką, historią, pięknymi pejzażami , reprodukcjami malarstwa, wiekowymi zabytkami lub też postaciami z bajek La Fontaine’a czy też  francuskich komiksów. Co nudne to nie z Francji 🙂

Marianna jest alegorycznym przedstawieniem Republiki Francuskiej, występującą pod postacią młodej kobiety w czapce frygijskiej. Marianna uosabia Republikę Francuską i jej wartości zawarte w dewizie „Wolność, Równość, Braterstwo”. Tym samym stanowi ważny symbol republikański, będąc ikoną wolności i demokracji. Marianna zajmuje zawsze miejsca honorowe w urzędach i budynkach rządowych Francji. Podobnie, jej postać pojawia się na oficjalnych dokumentach rządowych, na znaczkach i monetach.  Pierwszy raz postać młodej kobiety w czapce-frygijce, jako alegorii Wolności i Republiki, pojawiły się podczas Rewolucji Francuskiej.

Marianna nie ma jednego, zdefiniowanego wyglądu, a do stworzenia jej, artyści wykorzystywali rozmaite modelki, do których zaliczały się ich osobiste partnerki, osoby anonimowe, kobiety lokalne lub też znane osobistości. Nie istnieje więc jeden model oficjalny Marianny. Association des maires de France (AMF) (Związek merostw Francji) regularnie zwraca się do znanych francuzek, aby użyczyły swojego oblicza do nadania rysów Mariannie. Wśród znanych pań, których rysy można rozpoznać na powstałych do dzisiaj popiersiach Marianny, znalazły się m.in.:

  • Brigitte Bardot
  • Mireille Mathieu
  • Catherine Deneuve
  • Letitia Casta

Nowy znaczek z wizerunkiem Marianny został stworzony w 2013 roku przez duet David Kawena – Olivier Ciappa. Wyboru ostatecznego dokonał Prezydent Francji Francois Hollande po wstępnej preselekcji, która była dziełem licealistów.  Twarz Marianny wydaje się być wzięta prosto z komiksów lub kreskówek Disney’a.

Ciappa et Kawena Marianna, znaczek na list 20g do Europy

Ciappa et Kawena Marianna, znaczek na list 20g do Europy, z bieżącej korespondencji – 28.09.2015

” Nasza Marianna stanowi przesłanie symboliczne równości, podobieństw oraz łączenia, które są, dla nas, wartościami podstawowymi dzisiejszej Francji oraz Republiki”, zadeklarowali twórcy projektu.

Wyjaśnili także:

„Chcieliśmy nadać jej znaczenia międzynarodowego i bezczasowego, łącząc elementy realistyczne i wdzięczne cechy charakterystyczne dla Renesansu, oczy, które są mieszanką realizmu typowego dla współczesnego komiksu francuskiego, azjatyckiej mangi z lat 1980-tych oraz amerykańskich filmów animowanych z lat 1950-tych” .

Olivier Ciappa przyznał na Tweeterze, że modelek, które posłużyły do stworzenia wizerunku Marianny ze znaczka, było kilka, jednak główną stała się Inna Shevchenko, założycielka ruchu FEMEN.

Stwierdzenie wywołało falę krytyki ze strony osób, które zdecydowanie są przeciwko upolitycznianiu wizerunku Marianny. Nawoływano nawet do bojkotu tego uroczego znaczka.

Jak jużt to ktoś stwierdził, wizerunek Marianny na nowym znaczku, ma tyle wspólnego z panią Szewczenko, co z sąsiadką z III piętra.  Jak na mój gust, Marianna ma w sobie wiele z disnejowskiego Kopciuszka 🙂

kopciuszek, Walt Disney

kopciuszek, Walt Disney,

Marianna, znaczek wybrany przez Francois Hollande w 2013 roku, autorzy: Olivier Ciappa, David Kawena

Marianna, znaczek wybrany przez Francois Hollande w 2013 roku, autorzy projektu: Olivier Ciappa, David Kawena

 

Ciappa et Kawena Marianna, znaczek 0,01 EUR, z bieżącej korespondencji - X..2015

Ciappa et Kawena Marianna, znaczek 0,01 EUR, z bieżącej korespondencji – X..2015

Znaczki pochodzą z bieżącej korespondencji.

Znaczek Marianny został zaprezentowany przez Prezydenta Francji w Pałacu Elizejskim, 14 lipca 2013 roku, jako nowy znaczek pięciolecia.   Od początku Piątej Republiki, każdy nowy prezydent Francji wybiera nowy wizerunek Marianny dla znaczka przeznaczonego do ofrankowania bieżącej korespondencji adresowanej do Francji, Europy i reszty świata.

  • Autorzy: Olivier Ciappa, David Kawena
  • La Marianne de la Jeunesse  (Marianna młodzieży)
  • Wydanie: 2013
  • Inspiracja: Femen, komiks

Nigdy nie przepadałam za znaczkami z wizerunkiem Marianny na listach i pocztówkach otrzymywanych z Francji; w końcu są to najbardziej popularne znaczki i jeżeli korespondencja była intensywna, można było ich nazbierać trochę. Nowa Marianna to zupełnie inna bajka – bardzo przypadł mi do gustu ten znaczek :). Nie mogło być inaczej, skoro na komiksach się wychowałam …..

Źródła:

  • Marianna: https://fr.wikipedia.org/wiki/Marianne
  • Artykuł L’Express: http://www.lexpress.fr/actualite/societe/le-nouveau-timbre-marianne-inspire-de-la-bd_1266304.html
  • Marianne de la Jeunesse: https://fr.wikipedia.org/wiki/Marianne_de_la_Jeunesse

Fantastyczna karta pocztowa z początku XX wieku, wydana we Lwowie do. 1903 r.

Kahlenberg, czyli „Łysa Góra” to wzgórze pod Wiedniem, z którego Jan III Sobieski dowodził wojskiem przeciwko Tatarom. Tutaj artysta ukazał Jana III Sobieskiego w zbroi husarskiej.

Bardzo ciekawa korespondencja w starym stylu. Widać trochę wpływów języka niemieckiego, gdyż niektóre rzeczowniki pisane są wielką literą. Uwagę zwraca także adnotacja dot. dokładnej daty, a nawet godziny i pory dnia, gdy list był pisany. Może byc to związany z chęcią zachowania chronologii korespondencji; kiedyś wysyłano nawet kilka listów dziennie i przy codziennej poczcie nie trudno było się pogubić. To takie dawne SMS-y :).

„M.ST. N. i N. Nie zapomniałam ja o tem, co mi najdroższem na świecie, lecz przeciwnie myślę i tęsknię. A jeżeli dni kilka nie pisałam, to wskutek nawału pracy i braku czasu. Te kaduczne szwaby ze swemi doradcami tyle mi czasu zabrali. W każdym razie listy się nasze minęły i wiadomość ostatecznie już St. Dr. odebrał. Za miły liścik b.b. dziękuję. Jak każdy tak i ten mnie serdecznie ucieszył. Co do rzeczy bądź St. Dr. spokojna nie zginą one teraz  …się już nie ….. . Gdyby ST. Dr. Kosz mój z Książkami  otwierać miała to proszę wyjąć  „Rabattberechner” – książka do obliczania procentów księg. która mi jest potrzebną, lecz tylko w takim razie, jeżeli to nie sprawi H. Dr wielkiej fatyki, w przeciwnym razie b. proszę nie trudzic się, gdyż sprawiłoby mi to przykrośc. List o ile się da niezwłocznie jutro do m. Dr. H. napiszę, tymczasem serdecznie pozdrawiam i rączki całuję … Mamusi Kochająca P. W. 8/4 1903 (godź. 9 wieczorem, Środa)”

Kahlenberg 205

Awers w dobrej jakości do pobrania tutaj

Kahlenberg 206

Rwers w dobrej jakości do pobrania tutaj

 

  • Artysta: Tadeusz Rybkowski
  • Obieg: 1903
  • Wydanie: S.W. Niemojowski, Lwów
  • Nr. 19
  • Tytuł: Kahlenberg w R. 1683
  • Adresatka : Wielmożna Stefania Stoc, Krotoszyn, W. Ks. Poznańskie, ul. Koźmińska 17

„Ze wszystkich kobiet świata najpiękniejsza jest noc.
IX
Ona idzie, ona płynie, ona sunie
pod niebios ogromną bramą;
a wszystko jest piękne u niej,
a pachnie u niej wanilia i cynamon.” (Konstanty Ildefons-Gałczyński, link)

Piękna pocztówka z epoki Art Deco, zakochana para spacerująca w parku wieczorową porą. Eleganckie stroje pozwalają przypuszczać, że towarzystwo opuściło przed chwilą przyjęcie, by pobyć sam na sam i nie spóźnić się na oglądanie księżyca …….

Mauzan, elegancka para w parku

Mauzan, elegancka para w parku

rewers, Mauzan

rewers, Mauzan

 

Pocztówka wydrukowana we Włoszech c. 1920-1930

DELLANNA GASPARINI, nr , 424-4

Artysta: Achille Lucien Mauzan

Seria znaczków wydana w 1972 roku przez Fudżajrę, jeden z emiratów w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

1.

Diana i Kallisto (znaczek chyba błędnie opisany jako „Diana i Acteon”).  Fragment obrazu Tycjana pt. „Diana i Kallisto”. Olej na płótnie, namalowany w ok. 1556-1559, przechowywany w National Gallery of Scotland. Scena, inspirowana Metamorofozami Owidiusza, przedstawia grupkę kąpiących się nad brzegiem strumienia nimf, towarzyszących bogini Dianie. Na widocznym fragmencie Kallisto odzierana jest przez towarzyski z szat, dla obnażenia jej stanu odmiennego. Stojąca po prawej stronie Bogini Diana każe nimfie Kallisto opuścić grupę kąpiących się.

Fujeira 204

więcej tutaj

2.

Venus with a mirror (Wenus z lustrem, ok. 1555) , obraz Tycjana przedstawia boginię miłości o klasycznie pięknych rysach, podziwiającą swoją urodę w lustrze. Wenus z lustrem jest popularnym motywem w sztuce. Prawdopodobnie było to jedno z ulubionych dzieł artysty, który trzymał płótno w swoim atelier aż do śmierci. Obraz stał się wzorcem dla wielu kopii i warjantów.

Fujeira 203

Obraz w wysokiej rozdzielczości TUTAJ

3.

Venus Anadyomene (Venus Rising From the Sea, czyli Wenus wynurzająca się z morza) – obraz Tycjana przechowywany w Scottish National Gallery. Obraz powstał ok. 1520. Wenus, wykręcając swe zmoczone włosy,  wynurza się z morskich fal; z lewej strony widzimy porzuconą muszlę. Przypuszcza się, że Tycjan chciał, aby jego obraz rywalizował z dziełem o tym samym tytule, stworzonym przez Apellesa, artystę bardzo podziwianego w XVI wieku. Niestety dzieło Apellesa zaginęło  i znane jest tylko z opisów.Fujeira 202

więcej na temat tutaj

4.

Fragment obrazu Pabla Picassa z 1963 roku zatytułowanego „Model”. Na całym płótnie przedstawiony jest artysta w atelier, z widoczną tu modelką.

 

Fujeira 201

  • Grand Teton National Park, Wyoming
  • USA
  • 2009
  • Seria : SCENIC AMERICAN LANDSCAPES
  • Wg zdjęcia: Dennis Flaherty (Bishop, California)
  • Zdjęcie wykonane od strony Snake River o świcie

znaczki pocztowe 097

Znaczek z bieżącej korespondencji.

 

d

Stare pocztówki Happy Days ( kicz ) Stare pocztówki Happy Days ( kicz ) (2) Stare pocztówki Happy Days ( kicz ) (3)

Powróćmy, jak za dawnych lat …

Po szwedzku „Dalahäst„, a po naszemu chyba po prostu „Konik z Dalarna” to przykład szwedzkiego rzemiosła artystycznego, które rozpoznawane jest na całym świecie. Koniki z Dalarna w formie zbliżonej do dzisiejszej produkowane są od połowy XIX wieku w szwedzkim regionie Dalarna.

Malarstwo z regionu Dalarna jako inspiracja (informacje ze strony nohemslojd.se )
W XIX wieku malowanie koników wzorami kwiatów stało się powszechną praktyką, która była inspirowana sposobem zdobienia mebli i ścian we wnętrzach domostw. Osoby, które podróżowały przez kraj sprzedając produkty typu kaski czy kosze zabierały ze sobą także koniki, które były wykorzystywane jako forma zapłaty za jedzenie i schronienie. Szwecja nie zawsze była krajem dostatnim i twierdzi się, że to właśnie bieda przyczyniła się do rozwoju produkcji koników. Przykłądem była właśnie rodzina Olsson w Nusnäs, która była uboga ,a dzieci musiały zajmowac się struganiem koników zaraz po powrocie ze szkoły. W 1928 roku, gdy bracia Nils oraz Jannes mieli 13 i 15 lat, otworzyli oni małą fabrykę, gdzie zajęli się rzemiosłem na poważnie. Zaciągnęli pożyczkęw wysokości 400 koron i zakupili piłę. Ich mama bardzo się martwiła, czy synowie będą w stanie spłacic tak dużą pożyczkę. W ten sposób koniki pokłusowały w różne strony świata, a wiele z nich pochodzi właśnie z warsztatu braci Olsson.

Koniki zyskały sławę dopiero w 1939 roku w czasie nowojorskiej wystawy World Expo 1939. Architekt odpowiedzialny za wystawę Szwecji wpadł na pomysł, żeby przed pawilonem szwedzkim ustawic gigantycznego, drewnianego konia. To okazało się strzałęm w 10. Prasa międzynarodowa rozpisywałą się na temat wspaniałego konia i w rok po ekspozycji wysłano do Nowego Jorku ok. 20 000 drewnianych koników – imponująca ilośc, jak na tamte czasy.

Konik z Dalarna jest teraz symbolem Szwecji i stanowi tradycyjne kulturowe dziedzictwo.

Pocztówki z okolic Dalarna, gdzie wykonywane są koniki.

Dalarna - widok na komunę Orsa, Szwecja, 1978 (Ultra - Gerhards)

Dalarna – widok na komunę Orsa, Szwecja, 1978 (Ultra – Gerhards)

 

Dalarna , Szwecja 1976 (Handelsbolaget Harry Lange Vykortsproduktion)

Dalarna , Szwecja 1976 (Handelsbolaget Harry Lange Vykortsproduktion)

 

Dalarna, Chatka w Ärteråsens, w parafii ORE, 8 km odFurudal. "Dom Ognia" oraz stajnie z rzeźbieniami drewnianymi z ok. 1700 roku. (Ultra - Gerhards, ), pocztówka c. 1970-1980

Dalarna, Chatka w Ärteråsens, w parafii ORE, 8 km odFurudal. „Dom Ognia” oraz stajnie z rzeźbieniami drewnianymi z ok. 1700 roku. (Ultra – Gerhards, ), pocztówka c. 1970-1980

 

Zima w Dalarna, Szwecja, c. 1960-1980 ( Ultra, Gerhards)

Zima w Dalarna, Szwecja, c. 1960-1980 ( Ultra, Gerhards)

Czym jest Konik z Dalarna ? 

Konik z Dalarna to przykład sztuki ludowej, tradycyjnego wzornictwa, to zabawka, stróż i opiekun ogniska domowego, przyjazny, drewniany bibelot, ozdoba do mieszkania, pamiątka z wakacji i nośnik pozytywnych emocji. Szwedzi są bardzo dumni ze swojego konika, tak więc gdy kiedyś będziecie mieli okazję spotkać się z konikiem, podejdźcie do niego z całkowitą powagą, bo to nie jest zwykły souvenir :).

(poniższe informacje pochodzą z katalogu firmy Nils Olsson, wydanego 1977 roku)

Koniki z Dalarna / Nusnäs.

Rękodzieło i rzemiosło domowe mają bardzo długą tradycję w Dalarna. Wykonywało się tam wiele przydatnych przedmiotów, jak kaski, koszyki i rozmaite rodzaje umeblowania. Ubiór w Dalarna oraz regionalny sposób malowania ścian są innym przykładem rzemiosła uprawianego w domostwach. Niektóre przedmioty są produkowane po dzień dzisiejszy, tak jak właśnie Koniki z Dalarna, niegdyś traktowane jedynie jako zabawki i bibeloty. Konik z Dalarna jest wykonywany od przynajmniej 1840 roku, przeważnie w osadach Bergkarlsnäs, Risa, Vattnäs i Nusnäs. Niemal wszystkie koniki z Dalarna pochodzą z osady Nusnäs nad jeziorem Siljan. Pierwsze koniki zaczęto tam rzeźbic w 1928 roku.

Tutaj widzimy drewnianego konia z Dalarna, wykonanego w XVI wieku . Może byc to protoplasta późniejszych koników z Dalarna.

(skan. fot. z broszury informacyjnej Dalahästen från Nusnäs, 1977)

(skan. fot. z broszury informacyjnej Dalahästen från Nusnäs, 1977)

Brązowy konik poniżej ma ponad 100 lat. Tak, Konik Dalarna nie jest współczesnym, nowo-powstałym produktem pamiątkowym.

skan. fot. z broszury informacyjnej Dalahästen från Nusnäs, 1977

skan. fot. z broszury informacyjnej Dalahästen från Nusnäs, 1977

Drewno, z którego wykonywane są koniki z Dalarna pochodzi z głębokich lasów porastających tereny okalające jeziora Dalarny. Drzewa tu rosną wolno, co czyni drewno mocnym i łatwym w obróbce. Większośc koników wykonuje się z drzewa sosnowego, jednak te najmniejsze wykonane są z olchy.

Bale sosnowe transportowane są do tartaku a potem cięte na części. Jedyna rzecz, jaka jest wykonywana przez maszyny to cięcie to piłowanie. Reszta to praca rąk. W niewielkich warsztatach kształty koników wycinane są z kawałków drewna. Duże konie wykonywane są z kilku kawałków drewna, które są sklejane w jedną całość.

skan. fot. z broszury informacyjnej Dalahästen från Nusnäs, 1977

skan. fot. z broszury informacyjnej Dalahästen från Nusnäs, 1977

Tak wycięte kształty koników są gotowe do dostarczenia rzemieślnikom do dalszej obróbki. Koniki będą tak wyrzeźbione, że uzyskają właściwy kształt. Osoba strugająca konika nie ma żadnych specjalnie skomplikowanych urządzeń. Do tego jedynie potrzebny jest sprawny rzemieślnik.

Wystrugane koniki są gotowe do transportu do warsztatu Nusnäs, gdzie zostaną pomalowane. Malarz, na początku gruntuje konie, na czerwono, niebiesko lub czarno. Stosowane są, naturalnie, jedynie kolory nie trujące. Koniki są zanurzane w farbie, a potem suszone. Niewielkie nierówności są wyrównywane szpachelką, a po wygładzeniu, koniki są zanurzane w kolorze raz jeszcze.

Oto one – czerwony, niebieski i czarny – w swoich naturalnych barwach. Już się prezentują wspaniale, ale czegoś im jeszcze brakuje – prawdziwy konik z Dalarna musi być wielobarwny.

Wykończony konik wygląda w ten sposób. Grzywa i siodełko powinno mieć wiele kolorów. Dekoracje wzorowane są na tradycyjnych zdobieniach tykw. Koniki z Dalarna są w ten sposób malowane od lat 40-tych XIX wieku.

Koniki wykonywane są ręcznie, dlatego nie ma dwóch identycznych egzemplarzy. Polalowane koniki są pokrywane lakierem, których chroni farbę, a same koniki uzyskują błyszczącą powierzchnię. Małe koniki są zamaczane w lakierze, natomiast duże dostają niezły prysznic.

Koniki z Dalarna, zanim wyruszą w świat, otrzymują oryginalną etykietę. Konie są pakowane ostrożnie, gdyż przed nimi długa podróż.

Poniżej koniki pochodzące z pracowni Nils Olsson, Nusnäs, wykonane przed 1977

Dalahäst Konik z Dalarna Dala Horse Nils Olsson Nusnäs 7

Dalahäst Czerwone Koniki z Dalarna, Nils Olsson Nusnäs

2.

Dalahäst Czerwone Koniki z Dalarna, Nils Olsson Nusnäs, 1977

Dalahäst Czerwone Koniki z Dalarna, Nils Olsson Nusnäs, 1977

3.

Dalahäst Konik z Dalarna Dala Horse Nils Olsson Nusnäs 4

4.

Dalahäst Konik z Dalarna Dala Horse Nils Olsson Nusnäs (1)

…niech przyniesie szczęście ….

 

Wiele sobie obiecywałam, zanim przystąpiłam do poszukiwań pocztówek z wizerunkami koników. Myślałam, że zarzucę stronę chromolitografiami ze złotego okresu karty pocztowej, a tu lipa. Na mój gust dostępność pocztówek jest bardzo ograniczona, biorąc pod uwagę tylko samą międzynarodową sławę szwedzkiego rumaka. Najwięcej pocztówek, które przedstawiają te tradycyjne koniki pochodzi z okresu po 1950 roku. Jest to w sumie zrozumiałe, biorąc pod uwagę fakt, że koniki stały się popularne nie wcześniej, jak w latach 1930-tych i dopiero z czasem coraz powszechniej kojarzono je z symbolem Szwecji.  Oto kilka kart pocztowych:

pocztówka z regionu Dalarna, ok. 1960-1970

pocztówka z regionu Dalarna

konik Dalarna na starej pocztówce

konik Dalarna na starej pocztówce, ok. 1950-1960

Pozdrowienia z Dalarna, stara pocztówka, c. 1960-1970

Pozdrowienia z Dalarna, stara pocztówka, c. 1960-1970

konik Dalarna na starej pocztówce, stara pocztówka ok. 1960

konik Dalarna na starej pocztówce, stara pocztówka ok. 1960

Poniżej przykład popularnych w latach 1950-60 pocztówek haftowanych (dziewczynka nosi strój wyszywany). Pocztówki haftowane to osobny temat, więcej na ten temat znaleźć wpisując w wyszukiwarkę zwrot „embroidered postcards”  – szczególnie piękne są te hiszpańskie, przedstawiające tancerki flamenco i nie tylko, w bogatych, kwiecistych sukniach. Link do galerii na Pinterest zamieszczam na dole strony.

konik z Dalarna i dzieci na pocztówce ilustrowanej, wydanie Colorama, ok. 1950

konik z Dalarna i dzieci na pocztówce ilustrowanej, wydanie Colorama

konik z Dalarna i dziwczynka w stroju regionalnym

konik z Dalarna i dziwczynka w stroju regionalnym

Aina Stenberg Mas Olle fot. www.illustratedpostcards.com

Aina Stenberg Mas Olle fot. http://www.illustratedpostcards.com

Ciekawe linki:

Strona producenta koników z Dalarna, Nils Olsson http://www.nohemslojd.se/

Galeria pocztówek haftowanych: https://www.pinterest.com/rowenalukeking/embroidered-post-cards/

 

Skany niektórych pocztówek pochodzą ze stron:

www.tradera.com

www.etsy.com

www.delcampe.net

www.illustratedpostcards.com