Siedząc sobie w niedzielne popołudnie, napotykam takie perełki :  Śliczne, nie ?

W jednym polskim miasteczku
żyła sobie raz dzieweczka,
śliczne było to dziecię,
że piękniejszego
w całej Polsce nie znajdziecie
” Nie, ach nie, tak odrzekła
buziaka nigdy nie dam”

. . . .

(a dalej musicie tłumaczyć sami ; zdradzę tylko, że dziewczyna zapłaciła życiem za pocałowanie żołnierza wrogiej armii).

In einem Polenstädtchen,
da lebte einst ein Mädchen,
das war so schön.
Sie war das allerschönste Kind,
das man in Polen findt.
„Aber nein, aber nein, sprach sie,
ich küsse nie.”

Ich führte sie zum Tanze,
da fiel aus ihrem Kranze,
ein Rös’lein rot.
Ich hob es auf von ihrem Fuß,
und bat um einen Kuß.
„Aber nein, aber nein, sprach sie,
ich küsse nie.”

In einem kleinen Teiche,
da fand man eine Leiche,
die war so schön.
Sie hielt ‚nen Zettel in der Hand,
darauf geschrieben stand:
„Ich hab’ einmal geküßt,
und schwer gebüßt.”

Reklamy