Archive for Kwiecień, 2012


Nie należę do osób, które miewają problemy ze spaniem. Mogę kłaść się późno, spać krótko i nie być w dzień zmęczona. Od jakiegoś jednak czasu cierpię na pewną dolegliwość przejawiającą się powtarzającym się wciąż koszmarem. Koszmar jest dosyć banalny, pozbawiony jakiejkolwiek fabuły i wygląda następująco : dostaję listy, dużo listów, a znaczki na nich wszystkie takie same:

Nadruk i kod zamiast znaczka

Mi wcale nie jest do śmiechu, bo koszmar nabiera coraz realniejszych kształtów i mam uzasadnione obawy, że na szczęśliwe przebudzenie w krytcznym momencie nie ma co liczyć. Komu przeszkadzają znaczki ? Chyba wszystkim, poczynając od samych filatelistów, którzy na „powojenną filatelistykę” już dawno położyli krzyżyk, poprzez urzędy i przedsiębiorców, dla których kolorowe nalepki to strata czasu, na nas samych kończąc (po co tyle tego i tylko zmęt wprowadza). Najśmieszniejsze jest jednak to, że nawet same urzędy pocztowe, którym ze względów oczywistych powinno na sprzedaży znaczków zależeć, mają do produktów PP stosunek w najlepszym przypadku obojętny. W zeszłym roku na mojej poczcie ustawiono dużą i solidną gablotę, gdzie wyeksponowanych jest kilkadziesiąt ostatnio wydanych znaczków, bloczków i kopert okolicznościowych. Każdy z walorów leży sobie wygodnie na szklanej półeczce i przyciąga wzrok znudzonych kolejkowym czekaniem klientów. Nie są one jednak na sprzedaż; jak się dowiedziałam, „znaczki dla filatelistów” nabyć można w jednym tylko okienku, które jest czynne do godziny 14:00. Jak się okazuje, tych dziwnych znaczków nie lubią sami pracownicy poczty; ostatnio, gdy zapytałam o takie „dziwolągi”, to od pani z okienka otrzymałam w odpowiedzi „ja takich znaczków nawet nie biorę”. Swego czasu byłam świadkiem scenki, gdzie pewna starsza pani zdecydowanie nie chciała przyjąć od sprzedawczyni znaczka, gdyż twierdziła, że „takiego czegoś nie będzie na kopertę naklejać”. Innym razem, gdy kupowałam znaczek na list, uprzejma pani wyjęła z klasera śliczny znaczek z kotem i zapytała nieśmiało „czy może być taki ?”; oczywiście, że może – byłam zachwycona. Pani mi wyjaśniła po chwili, że ludzie nie lubią takich znaczków z kotami, bo wyglądają niepoważnie na przesyłkach.

Jedne z piękniejszych znaczków wydanych w ostatnich latach przez PP. Niestety nie wszyscy je doceniają; przez nadawców mogą być traktowane jako niepoważna i niepożądana ozdoba.

Z widokówkami jest jeszcze gorzej, bo jeżeli już gdzieś się je sprzedaje, to są to duże sieci, gdzie i tak wybór jest bardzo ograniczony, a ceny wysokie. Na poczcie nie ma żadnego wyboru, a w internecie pocztówka współczesna jest niestety tematem niemal niszowym.

„Ludzie listy piszą” – owszem, może nawet i częściej niż dawniej, ale cóż z tego, gdy większość z nich lata niewidoczna w powietrzu. Listów tradycyjnych do znajomych już się praktycznie nie pisze, a pozdrowienia z wakacji i życzenia okolicznościowe najchętniej wysyłamy na telefon komórkowy.

Wydawałoby się, że cała nasza nadzieja na przetrwanie pocztowej tradycji chyba tylko w zacofanych urzędach, które pewnie jeszcze długo nie zrezygnują z tej starej, sprawdzonej metody komunikowania się z obywatelami, jaką są listy polecone.

Na szczęście ponad sześć lat temu na ratunek pocztówce oraz znaczkowi rzuciła się garstka osób, która w krótkim czasie zaczęła się się przeradzać w najprawdziwszą międzynarodową społeczność. Ich podstawowe narzędzia – długopis, pocztówka, znaczek. Ich strategia działania – zapisywać pocztówki, naklejać na nie bajecznie zwariowane znaczki i wysyłać do nieznajomych osób zamieszkujących najdalsze zakątki naszej pięknej planety. Im więcej wysłanych kartek, tym lepiej, bo za każdą wypuszczoną kartkę otrzymujesz w zamian inną, która będzie tym cenniejsza, że zaadresowana przez przesympatycznego nieznajomego, który tak jak Ty kocha te małe radości.

Ale o czy jest mowa ? No właśnie, o Postcrossingu.

Czym jest Postcrossing – trochę na temat, ale subiektywnie.

Marilyn Monroe miała kiedyś powiedzieć, że pieniądze szczęścia nie dają, ale zkupy tak. Z Postcrossingiem jest trochę podobnie – same pocztówki i znaczki szczęścia nie dają, ale ich otrzymywanie to wspaniałe doznanie. Bez względu na zamieszkiwany kontynent, czy zakres tematyczny swojej kolekcji wszyscy postcrosserzy zgodnie podkreślają, że uwielbiają sprawdzać swoje skrzynki na listy. Czy to nie wspaniałe, że w wirtualnym świecie jeszcze ktokolwiek zwraca uwagę na takie zdezaktualizowane pojęcią jak „poczta” czy „znaczek”. Jak na ironię, to właśnie Internet i poczta elektroniczna, czyli z natury siły wrogie tradycyjnym kanałom komunikacji, umożliwiają tak sprawne i wydajne funkcjonowanie tej światowej wymiany prawdziwych kart pocztowych. Bez forum online czy E-maila Postcrossing w swej obecnej postaci nigdy by nie zaistniał. I byłaby to wielka szkoda, gdyż Postcrossing jest jednym z niewielu „zjawisk”, które w sposób absolutnie spontaniczny przywracają sens i cel istnienia znaczkom oraz pocztówkom, których stanem naturalnym jest podróż. Tak, znaczek , podobnie jak karta pocztowa, są po to aby podróżować, one kochają podróże, i to dalekie, obojętnie czym – samolotem, koleją lub statkiem. Żaden znaczek nigdy nie będzie czuł się lepiej, jak w podróży, to jego żywioł i przeznaczenie. Jak nie wierzycie, zapytajcie znaczka sami.

znaczki - zapytajcie, gdzie czują się najlepiej....

Mój postcrossingowy flirt

Słowo „postcrossing” znalazłam gdzieś w sieci kilka lat temu i naturalnie natychmiast rozpoczęłam dochodzenie w celu poznania tego zjawiska. Po przeczytaniu zasad zabawy na stronie postcrossing.com, pierwszą rzeczą która wzbudziła moje wątpliwości, była konieczność udostępnienia swojego adresu pocztowego, bez czego, no cóż, otrzymywanie pocztówek nie jest możliwe. Mając wiele innych, ciekawych rzeczy do roboty, podarowałam sobie drążenie tematu na wiele miesięcy, po czym powróciłam do niego nagle i nie wiem kiedy, założyłam konto i puściłam w świat pierwszą pocztówkę. Była to kartka przedstawiająca parkę rozkosznych kociaków, z których jeden wydawał się opalać wystawiając mały łepek z ciężkiego, robotniczego buta. Wybrałam taką kartkę, gdyż sama bym chciała ją dostać; jest to jedna z zasad, którymi kieruję się w tej grze, a mianowicie wysyłam kartki w taki sposób, żeby otrzymujący miał z niej jak najwięcej radości. W brew pozorom jest to trochę egoistyczne podejście, bo część tej radości adresata przypada mi w udziale, szczególnie gdy otrzymam entuzjastyczne podziękowania lub kartka spodoba się innym postcrosserom. Od tamtej chwili wysyłam kartki zgodnie z obowiązującymi zasadami i w zamian otrzymuję inne, od nieznajomych z Europy, Azji, Ameryki. Nie jestem jednak najbardziej aktywną postcrosserką (zapaleńcy mają po kilka tysięcy wysłanych pocztówek na koncie), jest to dla mnie racze hobby „dorywcze”, wysyłam pocztówki, gdy mam wolną chwilę i coś zabawnego lub ciekawego do napisania. W dzisiejszej rzeczywistości znalezienie ciekawej pocztówki w kiosku to wyzwanie i wymaga to ode mnie dodatkowego czasu, gdyż nie lubię wysyłać byle czego. To samo dotyczy znaczków, które specjalnie dobieram, w miarę możliwości staram się, by były one zgodne z zainteresowaniami mojego adresata, a to wymaga cierpliwości także od osób stojących za mną w kolejce do poczotwego okienka.

Co lubimy dostawać

Miłośnicy postcrossingu tworzą strony, blogi, gdzie niemal codziennie chwalą się swoimi rosnącymi zbiorami. Co lubią dostawać ? Po pierwsze i najważniejsze, uczestnicy zabawy kochają otrzymywać pocztówki związane z tematami, których listę zamieszczająna swoim postcrossingowym profilu. Często są to widoki miejsc, z których wysyłane są pocztówki. To naturalna ciekawość świata oraz ludzi i pragnienie podróżowania. To wspaniale, że nadal, jak 100 lat temu, gdy możliwość oglądania egzotycznych miejsc była ograniczona, umiemy cieszyć się kawałkiem tekturki, który przebył daleką drogę, aby „przynieść nam” do domu wysoką palmę, chińskie wzgórza, panoramę Nowego Jorku. Wśród poszukiwanych kartek są te wysyłane przez naszych przyjaciół z Finladii lub Nowej Zelandii. Osobiście uwielbiam kartki z krajów skandynawskich, gdzie użytkownicy portalu traktują swoje hobby w sposób nadzwyczaj „życzliwy”, co się przekłada na jakość otrzymywanych kartek. Wiele osób ceni sobie kartki zdobione znanymi „markami”, jak np. wciąż modna Anne Geddes lub wydane przez ulubione wydawnictwa ( Nouvelles Images ). Postcrosserzy często proszą o kartki z ich ulubionymi postaciami z filmów, bajek, komiksów i tak na przykład nasi fińscy przyjaciele są bezwzględnie zamęczani prośbami  i o kartki z Muminkami..  Nie brakuje także zbieraczy tradycyjnych tematów jak zwierzęta czy statki, samoloty .etc. Bez względu na obrazek znajdujący się na awersie pocztówki, przeważająca większość użytkowników wysoko ceni sobie ciekawy rewers :

Interesujący, miejscowy znaczek i kilka zdań na wybrany temat na rewersie pocztówki to dodatkowe i bardzo ważne elementy zabawy. Wbrew pozorom do tej drugiej strony karty pocztowej przykłada się dużą wagę, gdyż jest to jeden z czynników wyróżniających pocztówki z postcrossingu od zwykłych, czystych kart zakupionych w sklepie. Są jednak osoby, które życzą sobie, aby pocztówki wysyłane im były w kopercie i bez korespondencji.

Ciekawym spostrzeżenem może być fakt, że wielu użytkowników nie życzy sobie otrzymywać kartek wykonanych ręcznie, co uważam jest ze szkodą dla pocztówkowej sztuki, gdyż na portalu wiele jest uzdolnionych postcrosserów, których małe dzieła sztuki można obejrzeć m.in. na licznych blogach w sieci. Niektóre prace zapierają dech w piersiach lub przynajmniej wprawiają w podziw. Nie należy zapominać, że większość z tych prac to egzemplarze jednostkowe i niepowtarzalne, a możemy je otrzymać za nie więcej jak 3 zł *)!

Oto kilka przykładów prac artystki ze Stanów Zjednoczonych,

Pocztówka ręcznie robiona własność: Zmrzlina na postcrossing.com

Pocztówka ręcznie robiona własność: Zmrzlina na postcrossing.com


Pocztówka ręcznie robiona własność: Zmrzlina na postcrossing.com

Pocztówka ręcznie robiona własność: Zmrzlina na postcrossing.com

Więcej pocztówek artystki do obejrzenia w galerii : .

http://www.flickr.com/photos/postmuse/with/5482216106/

Mój skromny zbiorek:

Mój skromny zbiorek pocztówek postcrossingowych jest naprawdę skromny, mimo to przedstawię jedynie wybrane egzemplarze.

Na początek kilka karteczek, które są wspaniałym przykładem na to, że w swoim profilu warto napisać kilka słów o naszych zainteresowaniach kolekcjonerskich. Na pewno znajdzie się wiele osób, które będą chciały nam zrobić przyjemność i dostosować się do naszych upodobań przesyłając ciekawe kartki pasujące do naszej „listy życzeń”.

Trolle z Norwegii otrzymałam w odpowiedzi na moją prośbę o przesyłanie mi pocztówek z motywem „fantastyki” (np. baśniowe, mityczne stworzenia, krasnoludy etc.).

trolle lub Krasnoludy z Norwegii

Pełen niepokoju, grobowy krajobraz z ptakiem,  jako odpowiedź na moje inne życzenie wymienione na moim postcrossingowym profilu.

krajobraz z Finlandii

Bob Marley z Finlandii i Marilyn Monroe z Rosji to ukłon w stronę moich zainteresowań postaciami z branży rozrywkowej (aktorzy, piosenkarze ….)

Bob Marley z Finlandii

Zdarza się, że czasem wysyłam pocztówkę do osoby, od której bezpośrednio chciałabym otrzymać pocztówkę zwrotną. Taka zwrotna pocztówka, o którą proszę jest prośbą ponadprogramową i osoba do której się zwracam nie musi mi niczego wysyłać,  a jest to raczej jej dobrą wolą. Oto dwie pocztówki, jakie otrzymałam w wyniku takich próśb, które streściłam na rewersach moich kart pocztowych. W odpowiedzi dostałam:

1. Od jednej miłej pani z Białorusi pocztówkę z puchaczem.

2. Od  postcrossera z Finlandii kartkę z cudownym trollem (na rewersie kartki znaczek z Muminkami)

Puchacz - pocztówka z Białorusi, na specjalne życzenie

Trolle z Finlandii pocztówka na specjalne życzenie

Muminki znaczek z Finlandii

Jedna z kilku kartek, jakie przyjechały do mnie z Rosji.

Pocztówka z Rosji

Wspaniała pocztówka rozkładana z Litwy, przedstawiająca oświetlony most w Wilnie. Kartka ucieszyła mnie ogromnie, przede wszystkim z uwagi na swoje nietypowe  wymiary i miłą korespondencję.

Most w Wilnie  pocztówka skrzydłowa rozkładana

Most w Wilnie pocztówka skrzydłowa rozkładana

Pocztówka z  Nowej Zelandii – zniewalająco piękny widok….

Nowa Zelandia – to jedna z pierwszych pocztówek, jakie otrzymałam w ramach postcrossingu

Kwintesencja Holandii - pocztówka o nietypowym kształcie

Pocztówka humorystycznie ukazująca uroki Holandii – wiatraki, saboty, tulipany,  nowoczesne dziewczyny i oczywiście używki… . Artystyczna kartka autorstwa Sebastian a Krüger a z  mojego ulubionego (współczesnego) wydawnictwa Inkognito, które wydaje się podtrzymywać stare, dobre, niemieckie tradycje pocztówkowe.

Wszystkie atrakcje ziemi holenderskiej - Sebastian Krüger Inkognito

Postcrossing to dla mnie dzisiaj  najsensowniejszy sposób uprawiania filatelistyki, przynajmniej jeżeli chodzi i znaczki nam współczesne, do których wytrawni filateliści mają stosunek oziębły.  Układanie nowych produkcji pocztowych w klaserach, chyba już nie jest tak pasjonujące jak niegdyś, ponadto zbieraniu znaczków w ten sposób brakuje dynamizmu i elementu zaskoczenia, świeżości i pasji, które to elementy mogą być ,jeżeli nie w całości to częściowo, dostarczone do naszych skrzynek pocztowych. Dziewiczy znaczek pocztowy, dopiero zakupiony w urzędzie pocztowym, staje się zwykłą, ale drogą nalepką. Od tego smutnego losu jednie obieg pocztowy może go uratować.

POSTCROSSERZY !  – MAMY NASZ WŁASNY ZNACZEK !

Postcrossing doceniła Holandia, kraj który przepada za wysyłaniem pocztówek w ramach omawianego projektu. W październiku 2011 PostNL wypuściła znaczek pocztowy honorujący to cudowne hobby.  Na znaczku znalazły się reprodukcje kilku pocztówek  z całego świata – symbolu i przedmiotu postcrossingu.

Postcrossing.com znaczek z Holandii

Znaczek z Białorusi – idealny dla miłośników sportu:

Znaczek z Białorusi - sporty wodne

Znaczek z Korei – Zamek Suwon należący do dziedzictwa narodowego Korei. numer Michel : 1904.  Nie było łatwo znaleźć co przedstawia znaczek, a to za sprawą pisma, które niestety utrudnia mi bardzo czytanie ; ). Na szczęście przy pomocy nieocenionego portalu udało mi się  go odszukać.

Korea znaczek pocztowy

Najpiękniejsze współczesne znaczki pocztowe – wachlarz kolorów i tematów.

Znaczki pocztowe z całego świata

Jestem oZnaczkowany – CHYBA ZWARIOWAŁEM ! – ”  Je suis timbré „

Znaczek pocztowy z Francji, który bardzo mnie rozbawił i uważam go za jeden z ciekawszych w moim zbiorku.
Je suis timbré  ma dwojaki znaczenie w języku francuskiem, a mianowicie

” jestem ofrankowany” oraz ” mam fioła”. Gdy tylko otrzymałam kartkę z tym znaczkiem, pomyślałam
że jest to zwykła naklejka, którą przyklejono aby ozdobić nieciekawie ostęplowany rewers; jednak nie –
jak się okazuje jest to zwykły znaczek autorstwa Benjamin ‚a Vautier posługującego się pseudonimem  „Ben”.  Znaczek ten o wartości 0,60 EUR wypuszczony został 21 października 2011 roku.

Oto nasz „zwariowany” znaczek.

Je suis timbré - mam fioła - jestem ofrankowany - Ben Znaczek z Francji 2011

Chcę być postcrosserem!

Na koniec trzeba wyjaśnić zasady gry, a są one bardzo proste. Podstawowa zasada zabawy jest następująca – aby otrzymać jakąkolwiek pocztówkę musimy sami zrobić pierwszy krok i wysłać własną; jeżeli nie wyślesz żadnej pocztówki, żadnej nie otrzymasz. A więc do dzieła –

1. Jako początkujący postcrosser zakładamy sobie konto na stronie http://www.postcrossing.com/ , gdzie podajemy adres pocztowy, na który chcemy otrzymywać widokówki z całego świata. W naszym profilu piszemy o sobie lub o naszych zainteresowaniach, w szczególności możemy określić jaki rodzaj pocztówek nas interesuje, czy mają to być widoki miast, kwiaty, zwierzęta, czy też cokolwiek innego. Powinniśmy pamiętać, że taka lista naszych życzeń nie jest równoznaczna z listą żądań, a tym samym nie jest zobowiązująca dla innych użytkowników, natomiast stanowi dla nich niekiedy cenną wskazówkę przy wyborze pocztówki.

  1. Gdy nasze konto już jest utworzone, przy pomocy jednego kliknięcia prosimy system, aby spośród tysięcy adresów pocztowych zarejestrowanych na stronie wylosował dla nas ten jeden, na który wyślemy naszą pocztówkę.
  2. Adres pocztowy wylosowanej osoby oraz numer identyfikacyjny naszej kartki wyświetlają się na ekranie i są jednocześnie przesłane na nasz adres e-mail. Teraz czytamy informacje zawarte w profilu adresata, skąd się dowiadujemy o tym, co chce on nam sam o sobie powiedzieć. Wybieramy pocztówkę, wypełniamy kilkoma zdaniami o nas samych, naszym hobby lub pogodzie w Polsce, naklejamy jakieś ciekawe znaczki, adresujemy i wrzucamy do skrzynki. Koniecznie należy pamiętać o wpisaniu na kartce numeru identyfikacyjnego podanego wraz z adresem, gdyż w przeciwnym wypadku rejestracja kartki w systemie nie będzie możliwa.
  3. Teraz musimy poczekać, aż nasza kartka dotrze do adresata i zostanie zarejestrowana w systemie.
  4. Od chwili gdy tylko otrzymamy wiadomość, że nasza pocztówka dotarła do adresata, sprawdzamy naszą skrzynkę pocztową codziennie, gdyż nasz adres został wylosowany przez jednego z tysięcy uczestników zabawy i kartka z daleka powinna zawitać do nas już wkrótce.

Postcrosserzy wszystkich krajów – ŁĄCZCIE SIĘ !!!! Od Was zależy przywrócenie znaczkowi i karcie pocztowej ich pierwotnego znaczenia!  Bez Was – Bez Nas znaczki będą zamknięte w klaserach na wieki i świat będą oglądać co najwyżej przez szpary w kopertach.  Znaczek też człowiek – też chce trochę poszaleć!

POWODZENIA !

Sąd Kambyzesa - wykonanie wyroku przez obdarcie żywcem ze skóry

http://myvimu.com/exhibit/39457017-dawid-sad-kambyzesa

Sąd perskiego króla  nad skorumpowanym sędzią Sisamnesem; postaci na drugim planie, podobnie jak wykonujący wyrok wydają się niewzruszenie uczestniczyć w tym niewyobrażalnym jak na dzisiejsze czasy widowisku. Nie był to chyba  sąd „humanitarny” wg naszych dzisiejszych standardów, jednak przestroga dla innych niegodziwców znacznie bardziej wymowna, niż ta, którą serwują obecne kodeksy karne.

 

Pocztówka belgijska: Editions NELS (Belgique)

 

 

 

Otrzymałam dzisiaj tak prośbę od jednego kupującego – „Czy można opisać pocztówkę dokładniej? Od tego jest opis. Zdjęcie nie zawsze oddaje właściwy stan przedmiotu”. W pierwszej chwili wiadomość taka nieco mnie zdziwiła, gdyż zawsze wydawało mi się, że nic tak dobrze nie opisze kupowanego przedmiotu, jak wyraźne zdjecie z każdej strony (w przypadku pocztówki są to u mnie 2 skany – rewersu i awersu), które kupujący sam sobie powinien ocenić i wycenić. Tu powinnam zaznaczyć, że moje skany były wyraźne i duże, pozwalające kupującemu na właściwą ocenę wartości kartki. Pocztówka była w stanie dobrym (wielu sprzdających określiłoby ją pewnie jako „ideał” lub „bdb”), jednak jeden róg był lekko zgięty, co na załączonych fotografiach było wyraźnie widoczne. Po chwili namysłu doszłam do wniosku, że w rzeczy samej pytający miał rację, gdyż oprócz skanów obydwu stron pocztówki, niezbędne byłyby przybliżenia określonych partii kartki, a także przedstawienie pocztówki na zdjęciu „pod światło” celem wskazania na potencjalne zabrudzenia lub uszkodzenia, niedostrzegalne w normalnym ujęciu, a czego na mojej aukcji nie było. Tak dokładne fotografowanie pocztówek jest czynnością pracochłonną i jeżeli karty nie reprezentują znaczącej wartości, pomijaną. Zamiast tego, sprzedający często posługują się słowem, aby uzupełnić to, czego fotografie i skany nie były w stanie dokładnie przedstawić. Czy to nie dziwne, że, wydawałoby się odzwierciedlające stan faktyczny zdjęcia, są uzupełniane opisem, aby kupujący miał pewność co do rzeczy nabywanej, zupełnie tak, jakby obraz był czymś złudnym i kłamliwym ? Jeszcze dziwniejsze wydawało mi się, że oczekiwania co do stanu pocztówki mogą być tak wysokie, że kartka wyglądająca naprawdę dobrze może być podejrzewana o posiadanie jakichkolwiek ukrytych wad i skaz. Kupujący są wymagający i wybredni. To stwierdzenie i nie odnosi się jedynie do kolekcjonerów, gdyż wszyscy będąc na co dzień klientami hipermarketów przebieramy nawet na półkach z dezodorantem, świeczkami czy garnkami, poszukując sztuk najmniej wybrakowanych, nie wygniecionych, nie otwieranych, najładniejszych, z najdłuższą datą przydatności etc. Szczęśliwi ci, którzy na takie wybieranie mogą sobie pozwolić. W świecie kolekcjonerskim, gdzie ilość obiektów poszukiwanych jest ograniczona i mniej dostępna nie często można sobie tak pofolgować. Niekiedy zmuszeni jesteśmy wybierać nawet obiekty w stanach daleko odbiegających od jakichkolwiek akceptowalnych w normalnym świecie konsumpcji standardów. Uniwersalną prawdą jest, że wszyscy chcielibyśmy, ażeby wszystkie kolekcjonowane przez nas przedmioty (tu: pocztówki) były w najlepszej kondycji, „jak spod igły”, aczkolwiek często takie właśnie obiekty podejrzewane są o bycie kopiami lub falsyfikatami, gdyż zwyczajowo się przyjęło sądzić, że to co stare musi być zużyte, wytarte, naznaczone zębem czasu. Obserwując zachowania kupujących pocztówki, a także moje własne, udało mi się zauważyć rzecz następującą:

  • stan pocztówki jest bardzo ważny, gdy karta pocztowa nabywana jest z uwagi na swoje walory artystyczne, tzn. jest np. dziełem znanego, lubianego artysty, a przy tym występuje w dosyć znacznej ilości kopii. Walory artystyczne nie mogą być w pełni podziwiane, gdy będą przedstawione w byle jaki sposób, na pomiętej lub popękanej powierzchni, dlatego kupujący poszukujący piękna, poszukują także doskonałych egzemplarzy, których „słaby stan” nie będzie psuł tej harmonii.
  • stan pocztówki nie jest tak istotny, gdy karta pocztowa jest rzadko występująca, a szczególnie wtedy, gdy jest nabywana dla uzupełnienia kolekcji o charakterze sentymentalno – historycznym; stwierdzenie może być prawdziwe szczególnie w przypadku pocztówek topograficznych, przedstawiających miejscowości lub dokumentujace zwyczaje i historię regionu, który jest przedmiotem zainteresowania kolekcjonera.

Jest w tym jakaś prosta i dość oczywista logika, gdyż za dobra, których jest stosunkowo mało, jesteśmy w stanie zapłacić więcej, a gdy jest ich dużo, staramy się wybrać najlepsze okazy. Im większą rolę przy zakupie odgrywają nasze sentymenty (miłość, wspomnienia etc.) tym bardziej rośnie cena, którą jesteśmy gotowi zapłacić i tym bardziej zwiększa się nasza obojętność wobec stanu nabywanego przedmiotu.

Dla jakich starych pocztówek stan zachowania jest najważniejszy?

Raphael Kirchner

Czy kolekcjoner "małych dzieł sztuki" chce, aby jego eksponaty były upiększane korespondencją prywatną ?

Wg moich obserwacji, bez wątpienia są to kartki artystyczne, które kolekcjonwane są najczęściej wg artysty, do takich należą np. Raphael Kirchner , Alphonse Mucha, Sophia Chiostri etc,; do takich kart zaliczę także te z wizerunkami gwiazd kina przedwojennego, których wyprodukwano w swoim czasie sporo, przez co kupujący mają dosyć wysokie wymagania i mogą sobie pozwolić na pokręcenie nosem. Stan jest tu kluczowy, gdyż dzieła Chiostri, czy Muchy to małe dzieła sztuki, a takie powinny być nieskazitelnie czyste, bez zabrudzeń, zagięć, najlepiej bez obiegu pocztowego, który siłą rzeczy pogarsza stan kartki. Nieskazitelnie piękne i czyste muszą być take karty pocztowe z wizerunkami aktorów i aktorek, którzy po dziś dzień uchodzą za idoli, a idol to „świętość”, która nie może być skalana po żadnej stronie, w żaden sposób, na co przykładem może być przytoczony przeze mnie na wstępie przypadek.

Stara pocztówka niemiecka

Pocztówki z Marilyn Monroe należą do tych bardzo poszukiwanych prze kolekcjonerów. Stan kartek nie zawsze odgrywa największą rolę, gdy czegoś brakuje w zbiorze.

Romy Schneider Pocztówka niemiecka

Romy Schneider - pocztówka niemiecka, najlepiej w stanie idealnym

Na marginesie dodam, że z moich dotychczasowych obserwacji wyciągnęłam jeszcze jeden wniosek – polscy zbieracze ( pocztówek ) są nieco mniej pedantyczni i bardziej wyrozumiali co do stanów kart pocztowych od swoich zagranicznych kolegów. Cóż, w kraju gdzie historia wywijała krwawego kankana na ołtarzach, nie można być bardzo wybrednym i w związku z tym się takim nie jest. Zagięte rogi, rdzawe plamki i otwory po dzirkaczach nie odstraszają nas od robienia zakupów, co nie oznacza oczywiście, że nie brak wśród nas estetów. Po prostu patrzymy na nasze zbiory trochę przez różowe okulary.

Na koniec jeden przykład, jakich jest zapewne wiele.  Dosyć rzadka i piękna pocztówka z wizerunkiem Heleny Modrzejewskiej;  pocztówka niestety w złym stanie, o czym świadczą załączone skany. Pocztówka sprzedana za prawie 40 zł, co nie jest kwotą wysoką w pocztówkowym świecie, jednak biorąc pod uwagę stan kartki można się domyślać, że to poszukiwany walor, i właśnie dlatego osiągnął taką cenę pomimo widocznych, licznych niedoskonałości.

Skany Awersu i rewersu pocztówki udostępnione dzięki uprzejmości sklepu TabakaMedic

Helena Modrzejewska na starej karcie pocztowej

Helena Modrzejewska, pocztówka sprzedana za prawie 40 zł,

Helena Modrzejewska stara pocztówka rewers

Rewers pocztówki z początku XX wieku - Helena Modrzejewska
zdjęcie dzięki uprzejmości sklepu TabakaMedic

Marlene Dietrich Hot Lady of The Glamour Epoque: Marlene Dietrich Vintage photo Postcard – Desire movie and others.

 

„10 kwietnia 1831 roku pod Iganiami gen.Prądzyński odniósł zwycięstwo nad przeważającymi siłami moskali. ”

Zapraszam na wystawę poświęconą tamtemu zwycięstwu, wśród eksponatów pocztówki, medale i publikacje związane z tą ważną datą.

http://myvimu.com/exhibition/38489218-iganie-10-kwietnia-1831

dodatki na bloga

<a title=”dodatki do bloga || katalog blogów – wjo.pl” href=”http://wjo.pl”>dodatki na bloga</a>

Vintage Halloween Postcards by Suzee Que
Vintage Halloween Postcards, a photo by Suzee Que on Flickr.

Śliczna pocztówka z USA na Halloween. Frances Brundage była utalentowaną artystką, której prace, szczególnie te znane mi z kart pocztowych wyróżniają się szczególną „urodą”. Kartki na Halloween należą do dosyć drogich, dlatego jeżeli chcemy mieć jakieś egzemplarze pocztówek autorstwa Frances, powinniśmy zakupić nieco tańsze serie świąteczne i okolicznościowe.

Polecam uwadze czytelników artykuł związany z kolekcjonowaniem znaczków pocztowych poświęconych Papieżowi Janowi Pawłowi II.  Autorem jest kolekcjoner mieszkający w Kanadzie, opowiada jakie były jego filatelistyczne początki, a także jak i dlaczego zainteresowały go szczególnie znaczki papieskie. Słowo jest także o wystawach filatelistycznych, na których gości jego wspaniały zbiór.

Moja filatelistyczna podróż z Janem Pawłem II

jan paweł II znaczki pocztowe

jan paweł II znaczki pocztowe z kolekcji Anthony Sales

Moja filatelistyczna podróż z Janem Pawłem II

W roku 1995 obchodziliśmy stulecie kina, z której to okazji wypuszczono wiele znaczków pocztowych poświęconych temu cudownemu wynalazkowi,  który bawi nas po dzień dzisiejszy.  Nie inaczej było w Bułgarii, gdzie wydana została seria znaczków (katalog Michel nr 4184-89 ) z wizerunkami najbardziej znamienitych postaci kina, wśród których znalazły się takie osobistości jak Charlie Chaplin, Humphrey Bogart, a nawet słynna Myszka Miki.

100 Years Of Cinema - Bulgaria stamps 1995

W tym szacownym gronie nie zabrakło także Marleny Dietrich, gwiazdy którą darzę wielką sympatię, i której podobizny na znaczkach pocztowych dorzucam do swojego skromnego zbiorku.

Marlene Dietrich, albo raczej ...

Marlene Dietrich na znaczku bułgarskim

Gdy tylko zobaczyłam ten znaczek, nota bene dokładnie opisany przez  samego emitenta, jak i przez wszystkich sprzedawców jako „Marlene Dietrich (nie inaczej jest w katalogach i na licznych stronach internetowych, jakie odwiedzałam), nabrałam poważnych wątpliwości czy na tym znaczku pocztowym jest rzeczywiście Marlene Dietrich. Twarz Błękitnego Anioła jest mi dokładnie znana, zarówno z wspaniałych filmów przedwojennych, artykułów, zdjęć i pocztówek – i żadna z tamtych znajomych twarzy nie przypominała ani trochę wizerunku namalowanego na znaczku z Bułgarii. Jeżeli nie MArlene to kto  ?  Cóż, miłośnik kina przedwojennego nie musi szukać daleko. Gdy tylko poszperałam w starych pocztówkach z przedwojennymi aktorkami, pojawiła się przed moimi oczami dama w czarnym, aksamitnym kostiumie i wykwintnym kapeluszu z piórem, tym samym co na omawianym znaczku. Imię jej, o zgrozo, …..Greta GARBO… . Istotnie, wizerunek Graty GArbo posłużył artyście do przedstawienie na znaczku MArleny Dietrich ( a może było odwrotnie, i to opis został błędnie podany!). Nie wiem co by dzisiaj powiedziała na to Marlene,  której wzajemne stosunki z Gretą były swego czasu raczej chłodne. Dzisiaj, jak widać, nikomu to specjalnie nie przeszkadza, nawet kolekcjonerzy filatelistyki związanej z kinematografią nie zaprzątają sobie głowy, aby o tym fakcie zamieścić wzmiankę.

Z tego małego znaleziska czerpię ogromną radość, bo jak widać nawet  w takiej wydawałoby się dokładnie opisanej dziedzinie jak filatelistyka istnieją rzeczy czekające na odkrywców. Najwięcej tych niezbadanych zakątków zapewne tam, gdzie rasowi filateliści przez wielkie „F” się nigdy nie zapuszczają…… . Kolorowe znaczki współczesne uwielbiam za ich niepowagę.

Znaczki Pocztowe Stulecie Kina Bułgaria z błędem

Greta Garbo na starej pocztówce fotograficznej

Greta Garbo na starej pocztówce fotograficznej

Piękna stara pocztówka autorstwa Raphaela Kirchnera. Dama z lustereczkiem.